New file 1
gpx.studio

Kasteel Wijnendale
Op luttele kilometers van de Torhoutse binnenstad vind je Kasteel Wijnendale. Bijzonder waardevol, niet alleen omwille van zijn historisch kader, maar vooral door zijn innige band met 1000 jaar Torhoutse en Europese geschiedenis. Het kasteel is niet toegankelijk voor het publiek.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Kasteel

Grijspeerdmolen (Gits)
Grijspeerdmolen (Gits) (Erfgoed) Westtoer T Poi Set All rights reserved Westtoer POIs All rights reserved Deze houten staakmolen op torenkot is afkomstig uit Westkapelle waar hij in 1771 werd gebouwd. Hij werd na WO I afgebroken en naar Gits gebracht. Op het einde van de Grijspeerdstraat, tegen de grens met Torhout, werd hij opnieuw opgebouwd. De molen werdechter voor een tweede keer weer afgebroken en overgebracht naar de Koolskampstraat. Hij werd gerestaureerd en opnieuw maalklaar gemaakt. De Grijspeerdmolen van Gits stond centraal in het "Bakelandt"-stripverhaal "Het beest van Gits". Extra informatie: -Kindvriendelijk Contactgegevens: - Grijspeerdmolen (Gits) - Koolskampstraat, 8830 Gits - Tel: +32 51 72 51 83 - Web: www.molenechos.org - Openingstijden: Elke tweede zondag van april t.e.m. september van 14u-17u en op afspraak Bewerk deze bezienswaardigheid >
Auteur: Dirk Acx
Meer informatie
Erfgoed

Nationaal Wielermuseum
Het voormalige brandweerarsenaal uit 1902-1903, nu het Nationaal Wielermuseum op het Polenplein. is het meest opvallende gebouw het voormalige brandweerarsenaal uit 1902-1903. Het pand vertoont eclececlectische kenmerken met elementen uit de gotiek en de renaissance, typisch voor de Vlaamse stijl. Bovenop de puntgevel prijkt een gietijzeren beeld van Sint-Michiels. In de zaal waar het wielermuseum is ingericht, bevindt zich een indrukwekkende Vlaamse schouw.
Auteur: tochtjes
Meer informatie
Museum

Huis Wyckhuyse
Huis Wyckhuyse is genoemd naar de textielfabrikanten die van 1911 tot 1978 eigenaar waren. Oorspronkelijk was dit een bakstenen gebouw (1873-1874) in een sobere neoclassicistische stijl. De familie Wyckhuyse liet het grondig verbouwen met een gevel in witte hardsteen, versierd met rococo-elementen en muurzuilen met Korinthische kapitelen. Opmerkelijk is het ijzersmeedwerk aan de voorgevel van de internationaal bekende kunstsmid Lodewijk van Boeckel (1857-1944).
Auteur: tochtjes
Huis

Ronde Kom
De Ronde Kom werd rond 1880 gegraven. De Grote Bassin werd in 1862 aangelegd in de bedding van de Mandel en de Kleine Bassin in de bedding van de Sint-Amandsbeek. Ze deden jaren dienst als waterspaarbekkens voor de toenmalige omliggende textielfabrieken. Na het verdwijnen van de economische functie kwamen de sites in verval. De Ronde Kom werd eerst aangepakt en voorzien van een fontein en een nieuw groen dat zorgt voor een idyllisch decor. Daarna werd de Kleine Bassin drooggelegd om slib te ruimen en de verwilderde beplanting werd verwijderd. Aan beide uiteinden van het bekken is er nu een trappenpartij met zitconstructies voorzien en een toegangshelling voor rolstoelgebruikers en kinderwagens. Een houten esplanade net boven het wateroppervlak laat toe om rondom het Kleine Bassin te wandelen.
Auteur: Toerisme Roeselare
Water

B&B De Levensgenieter
Moderne, karaktervolle Bed - Breakfast met gezellige kamers en landelijk uitzicht. Gelegen nabij het centrum van Torhout, op een boogscheut van diverse fiets- en wandelpaden. U geniet van alle comfort op een klein half uurtje van Brugge, de Kust en de Westhoek. De ideale uitvalsbasis. Faciliteiten: terras/balkon, kinderbed beschikbaar, internet, huisdieren toegelaten, eigen tuin, speelruimte/speeltuin, fietsen ter beschikking. Contactgegevens: - De Levensgenieter - Kortemarkstraat 204, 8820 Torhout - Tel: +32 50 21 64 67 - GSM: +32 478 96 90 37 - E-Mail: vandenbussche.pieter@gmail.com - Web: www.guesthouse-delevensgenieter.be Richtprijzen: - persoon/nacht (2 personen) + ontbijt: 32 euro - persoon/nacht (single) + ontbijt: 50 euro
Hotel

Miniatuur Praalgraf Albrecht Rodenbach
Praalgraf Albrecht Rodenbach door Jules
Hier rust de jonge dichter en fl amingant. Hij richtte in Leuven de Vlaamse studentenbeweging
op en na zijn dood werd hij een symbool voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Bovenaan het praalgraf staat de Vlaamse Leeuw en de tekst 'Vlaanderen bovenal in der Eeuwigheid'. Het laatste refrein van zijn gedicht Macte Animo (heb moed) verwoordt het duidelijk: Vechten op de barricade en sneuvelen als een
soldaat.
Gij die vandaag den hemel kuischt van vuiler dampen rotheid, O licht, o warmte, o levenslust, bedanke u, vurige godheid! Mijn zonnig land... mijn verten... mijn jong leven... kameraad,
Nicht raisonieren... Weer u scherp, en eind als een soldaat!...
Auteur: Toerisme Roeselare
Begraafplaats

Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale
De Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale is al sinds de 15de eeuw een bedevaartsoord en gedachteniskapel voor de familie Matthieu. Er bestaan verschillende legendes rond het ontstaan van de kapel. Maar één ding is zeker, de kapel is omringd door cultuurschatten. Het staat vlak naast het Kasteel van Wijnendale. Een middagje vrij maken om te vertoeven in het charmante dorpje Wijnendale, is dan ook een must!
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Kapel

Kleine hoeve
Voshoekstraat nr. 1. Kleine hoeve uit de eerste decennia van de 20ste eeuw, als dusdanig nog niet aangeduid op de opeenvolgende kaarten van het Militair Cartografisch Instituut (laatste herziening in 1911). Begraasd erf en boomgaard met tamme kastanje(s). Erftoegang met ijzeren hekken. Licht achterin gelegen boerenhuis met geïncorporeerde stalling en schuur. Roodbakstenen volume onder zadeldak (mechanische pannen). Getoogde en rechthoekige muuropeningen, bij het huis gecementeerde strekken, Marianisje boven deur. Schuur met schuifpoort, in het gevelveld van de linker zijgevel, laadluik. Bewaard beschilderd houtwerk onder meer van de beglaasde paneeldeur.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

De Grijspeerdmolen
De "Grijspeerdmolen" met een 1771 gedateerde standaard. In 1920 vanuit Westkapelle naar de Grijspeerdstraat overgebracht, alwaar de vorige molen in 1914 uitbrandde, de molensite in Grijspeerdstraat bestond reeds in 1550. In 1980-82 overgeplaatst naar de huidige locatie, waarbij de molen grondig vernieuwd wordt, onder meer met weglating van de kombuis, maar met behoud van standaard en bovenas.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Windmolen (Oud)

Hoeve De hoge Schure
Kortemarkstraat nr. 165. Hoeve zogenaamd "De hoge Schure", cf. aanduiding stafkaart. Eerste vermelding van het toponiem "hoge schure" in 1785 (cf. K. De Flou). Site als dusdanig reeds met twee losse bestanddelen aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778). Op de kaart van Ph. Vander Maelen (1846-1854) benoemd als "Hooge Schuer Fe", op de kaarten van het Militair Cartografisch Instituut van 1861, 1883 en 1911 als "De Hooge Schuur". Hoeve grosso modo met huidige bestanddelen aangeduid op mutatieschets van 1835 (perceelswijziging). In 1849 vergroting van de hoeve door Joannes Dieryckx, notaris te Torhout, wijziging plattegrond van de schuur. Parallelle losstaande bestanddelen onder zadeldaken (mechanische pannen) op een begraasd erf, Ten noorden van het erf, 19de-eeuws boerenhuis met vernieuwde erfgevel, halve verdieping met halfronde (blinde) venstertjes. Ten zuiden van het erf, parallel aan het boerenhuis en aan de straatzijde, dwarsschuur met 18de-eeuwse kern, cf. hoge roodbakstenen straatgevel met asemgaten en het gebruik van gele baksteen voor hoekkettingen en de omlijsting van de korfboogpoort. De linker- en rechtertravee zijn later toegevoegd (mogelijk in 1849), oorspronkelijk onder lessenaarsdak (cf. bouwnaden). In een tweede fase (vermoedelijk eerste helft 20ste eeuw) worden deze traveeën opgehoogd en onder een verlengd en vernieuwd zadeldak gebracht (ook vernieuwd gebint). In dezelfde periode vernieuwde erfgevel met aanbouwen onder lessenaarsdaken (deels aangegeven op mutatieschets van 1940). Rechts, restant van beplankt stijl- en regelwerk. Rechthoekige muuropeningen onder witgeschilderde latei, roodbeschilderd houtwerk, rechthoekige schuurpoort. Sporen van oude mestvaalt, stenen waterput, gierput en bakstenen stoep. In de aanbouw van 1940, beestenbascuul uit de eerste helft van de 20ste eeuw. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1835/31, 1849/84, 1940/138. DE FLOU K., Woordenboek der toponymie van westelijk Vlaanderen, Vlaamsch Artesië, het land van den Hoek, de graafschappen Guines en Boulogne en een gedeelte van het graafschap Ponthieu, Brugge, deel 6, 1926, kolom 426.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve met losstaande bestanddelen L-vormig gegroepeerd
Kwakkelstraat nr. 2. Hoeve met losstaande bestanddelen L-vormig gegroepeerd rondom een begraasd erf. Site als dusdanig aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1846), op laatst genoemde kaart met U-vormige opstelling en enkel kleine gebouwtjes. Deze constellatie is – met afbraak van de kleine gebouwtjes – nog bewaard in 1949, op vandaag is het volume ten oosten van het erf afgebroken waardoor L-vormige opstelling ontstaat. Bewaarde omgeving met omhaagde weilanden met knotwilgen en populieren. Ten noorden van het erf, langgestrekt 19de-eeuws boerenhuis met geïncorporeerde stalling, rode baksteenbouw onder pannen zadeldak (mechanische pannen). Licht getoogde en rechthoekige muuropeningen onder strek, deels bewaard beschilderd houtwerk met luiken. Ten westen van het erf, dwarsschuur met geïncorporeerde stalling en wagenhuis, 19de-eeuwse kern. Deels bewaard stijl- en regelwerk met beplanking, deels versteend in de 20ste eeuw, zadeldak (golfplaten ter vervanging van strobedaking). KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1949/81.
Hoeve

Hoeve met losse bestanddelen
Bakvoordestraat nr. 24. Ten oosten van de weg gelegen hoeve met losse bestanddelen. Als site wellicht reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778), doch met een andere opstelling van losse bestanddelen. Ongeveer met de huidige L-vormige opstelling van huis met aansluitende stalling en schuur aangeduid op de Atlas der Buurtwegen (1846) en op mutatieschets van 1861. Erftoegang via ijzeren hekken. Ten noorden van het erf, boerenhuis van vier traveeën + opkamertravee en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (mechanische pannen). Cementering met schijnvoegen van de erfgevel uit het eerste kwart van de 20ste eeuw, het huis is wellicht ouder en gaat mogelijk terug op het volume dat aangeduid is op de boven genoemde atlas. Erfgevel: licht getoogde en rechthoekige muuropeningen onder latei of in een geriemde omlijsting met beraping, luikduimen; bewaard houtwerk uit de periode van de cementering. Rechter zijgevel in rode baksteen, getoogde muuropeningen onder meer van kelderluik en laadluik, uilengat. Links aansluitend bij het boerenhuis, roodbakstenen stalling van 1892 (cf. jaarsteen in de linker zijgevel) onder lager golfplaten zadeldak. Getoogde muuropeningen in een geelbakstenen omlijsting, in de linker zijgevel rondbogig laadluik. Ten oosten van het erf, voormalige dwarsschuur onder zadeldak met wolfseinden (golfplaten). Verstening van de oorspronkelijke schuur in stijl- en regelwerk met houten beplanking (constructie nog deels aanwezig), ook de samengestelde gebinten van schaar- en nokgebinte zijn nog bewaard. De verstening dateert reeds deels uit de 19de eeuw cf. roodbakstenen linker zijgevel (zelfde baksteen loopt door in aanbouw onder lessenaarsdak) met rechthoekige en getoogde muuropeningen met groenbeschilderde laadluiken. De verstening van de lange erfgevel in snelbouwsteen is recent. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1893/4.
Hoeve

Slingerstraat nr. 43. Achterin gelegen hoeve. Kapelletje en lindeboom bij erftoegang (cf. Slingerstraat z.nr.). Voorliggende weiden, bewaarde drinkpoel. Gaat terug op site als dusdanig reeds aangeduid op het primitief kadasterplan (ca. 1830), met losstaande bestanddelen U-vormig opgesteld rondom erf. Mutatie in 1894 waarbij volgens het kadaster het huis totaal herbouwd wordt door Tant Alfons (Staden). Ten noorden, boerenhuis met representatieve gevel naar de straat gericht. Verankerde roodbakstenen dubbelwoonst met rechts opkamer van drie traveeën, zadeldak (rode pannen) met klokkentorentje. Getoogde muuropeningen, deels bewaard houtwerk met T-indeling en luiken. Rechts, in het verlengde van het boerenhuis, nutsgebouw onder pannen zadeldaken. Voorts voornamelijk nieuwe nutsgebouwen. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1894/13.

Hof ter Liebeke
Hoeve "Hof ter Liebeke", aangeduid op de Atlas de Buurtwegen (1843), grosso modo zelfde opstelling. Woonhuis van 1819,zie muurankers, schuur naar verluidt van 1940, achtergebouwen van 1963. Losse, lage bakstenen bestanddelen onder pannen zadeldaken U-vormig gegroepeerd rondom een deels gekasseid en deels begrint erf waarop recente vijver in voormalige mestvaalt.

Kapel van Bakvoorde
Bakvoordestraat nr. +15. Zogenaamde kapel van "BAKVOORDE", gebouwd in 1940 en toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Ruste cf. opschriften en jaartal in het gevelveld. De kapel werd gebouwd door het echtpaar Vanhoutte/ Geysens, bij wie tussen 1900 en 1921 19 kinderen het levenslicht zagen, cf. gedenkplaat met geboorte- en sterfdata binnen onder het altaar. In 1993 werd de kapel afgestaan aan de stad Torhout. In 2005-2006 werd de kapel gerestaureerd door het Regionaal Landschap. Roodbakstenen kapel op rechthoekige plattegrond onder zadeldak (blauwe mechanische pannen), voorgevel met aandak met ijzeren kruis. Spitsboogportaal waarboven jaartal en opschriften. Interieur: imitatieschildering van rode baksteen met witte voeg, altaar met beeld Onze-Lieve-Vrouw, waarboven opschrift "VRAAG HIER OM RUSTE/ LANGS DEZEN WATERKANT/ 'T ZIJ VOOR BROERE OF ZUSTER/ HOUD MAAR ALTIJD STAND" (eenvoudige houten kader), gedenkplaat met geboorte- en sterfdata onder het altaar. Licht achterin gelegen langs de beek, toegankelijk via een ijzeren poortje. In 2004 en 2005-2006, aanplant van respectievelijk enkele lindebomen en een gevlochten beukenhaag. DEGRANDE V., Inventaris van de kapellen in West-Vlaanderen. Gemeente Torhout, s.l., s.d. Restauratie van de Bakvoordekapel, in Landschapskrant, Regionaal Landschap Houtland vzw, jg. 5, nr. 8, april 2006.
Kapel

Kapel Van Haelewyn
Z.nr. Z.g. "kapel Van Haelewyn" gewijd aan O.-L.-Vrouw Ten Haver Oest. Oudste vermelding van 1782, vernield tijdens W.O. I, heropgebouwd in 1925, cf. opschrift ", in 1944 door een granaat getroffen, een jaar later heropgebouwd. Neogotisch getinte veldkapel van één trav. met driezijdige sluiting onder leien dak met vorstkam. Rode baksteenbouw verfraaid met arduin. Schoudergevel bekroond met kruis. Hoeken gemarkeerd door versneden steunberen. Spitsbogige muuropeningen. Witgeschilderd interieur met beborde overkluizing. IJzeren hek met kruis, op altaar beeld van Maria met kind, geflankeerd door banderollen met opschrift "Maria Moeder die daar staat door niets gestoord noch neergeveld" en "Blijf op Gits-berg en nooit verlaat ons volk in storm en helsh geweld".
POI

Achterin gelegen 19de-eeuwse hoeve
Roeselaarseweg nr. 47. Achterin gelegen 19de-eeuwse hoeve, gaat minimaal terug tot 1840 cf. mutatieschets. Aan de straatzijde, begraasde oude boomgaard. In 1840 wordt het boerenhuis herbouwd, de voorgevel is niet langer op het erf georiënteerd maar op de Roeselaarseweg (toestand zoals op vandaag bewaard), tussen huis en weg wordt vermoedelijk een bakhuis gebouwd. Het bewaarde stalletje/ nutsgebouw haaks aansluitend achteraan het boerenhuis komt in fasen tot stand in 1861 en 1883. Ten oosten van het erf, boerenhuis, huidig uitzicht vermoedelijk teruggaand op ca. 1840, voorgevel naar de straat gericht. Zeven traveeën onder pannen zadeldak (rode en blauwe mechanische pannen, dakoverstek op verzorgde klossen). Rechthoekige muuropeningen, bewaard witgeschilderd houtwerk met T-indeling en luiken. Achterliggend haaks nutsgebouw onder zadeldak (mechanische pannen), vooraan bakhuis (cf. gemetselde boog) en voorts stallingen. Bewaarde bakstenen stoep. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1840/6, 1861/161, 1883/94.

Buytenshuys
Rustig en gezellig gastenverblijf in hartje West-Vlaanderen, waar zowel toeristen als zakenlui zich onmiddellijk thuisvolen.
Gerenoveerde hoeve in een landelijke omgeving op een steenworp van het centrum. Met de centrale ligging, een ideale uitvalsbasis voor verkenning van zowel de Leistreek, het Brugse Ommeland als de Westhoek.
Directe aansluiting op het fietsroutenetwerk via fiets- en wandelpad, dat tevens deel uitmaakt van de mountainbikeroute WK 2007
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hotel

Residentie Honzebroek
In residentie Honzebroek kan je vakantie nemen, samen met je vrienden, familie, vereniging... Je kan er vergaderen met je (jeugd)vereniging, team, groep.... Het is rustig gelegen in het midden van West-Vlaanderen en is volledig ingericht om te logeren met groepen tot 18 personen.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hotel

Wijnendalebos
Het Wijnendalebos is een heel oud bosgebied dat in de Middeleeuwen duizenden hectaren groot moet geweest zijn. Het huidige gebied is ongeveer 180 hectare groot De helft is toegankelijk voor het publiek, de andere helft dient voor wetenschappelijk onderzoek. Het Wijnendalebos betreed je langs het betonnen Fonteinpad. Dit pad laat je onder meer kennismaken met de Onze-Lieve-Vrouw kapel, waarover tal van legendes bestaan. Enkele stappen verder vind je de authentieke ijskelder van het domein.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Bos

Stationsplein
Wuk meuhje verwachtn*? Op het Stationsplein brengen De Brouwmoaten met hun WUK BLOND+ en WUK BRÜN leven in de brouwerij. WUK BLOND+ is een goudblond bier met veel hop, pit en karakter. WUK BRÜN is een zwartbruin bier met gebrande aroma's van koffie en chocolade, een zoetige zweem van kandij met daar bovenop een fruitige toets. Hun derde telg WUK VIER is een blondje met een frisse hoppegeur en een laag alcoholgehalte van 4,4 vol % alc.
*Roeselaars dialect voor 'wat mag je verwachten'.
Auteur: Toerisme Roeselare
Foto-stopplaats

Sint-Godelievekerk
De Sint-Godelievekerk is gelegen in de Honzebroekstraat. Na WO II breidde Roeselare zich sterk in noordelijke richting uit. In 1964 werd een noodkerk in gebruik genomen, die in 1981 werd vervangen door het definitieve kerkgebouw. De H. Godelievekerk werd ontworpen door het Roeselaars architectenbureau Buro I en II (H. Vermoortel). De vorm van de kerk verwijst naar ‘de tent van samenkomst’ (Ex. 36- 40,2). Het grote dak wordt ondersteund op de zijkanten door 4 pijlers links en 4 pijlers rechts. Zij symboliseren de 4 evangelisten en de aartsvaders, dragers van de kerk.
Kerk

Borstbeeld Hugo Verriest
Priester Hugo Verriest vervoegde in 1867 het lerarenkorps in het Klein Seminarie. Hij was er een van de voortrekkers van de Vlaamsgezinde leraars en ijverde voor het gebruik van de eigen volkstaal in het onderwijs en de cultuur. Met de slagzin ‘Eertijds heeft een volk bestaan. Dat volk moet herleven’ verwees hij naar de legendarische Vlaamse ‘stam’ in de Middeleeuwen. Hij was de belangrijkste leermeester van Albrecht Rodenbach. Hij werd als een van de aanstokers van de ‘Groote Stooringe’ in het Klein Seminarie aanzien en werd in 1877 overgeplaatst. Later werd hij onder meer pastoor in Ingooigem waar hij in 1922 overleed. Hij was in 1909 bij de onthulling van het standbeeld voor Rodenbach betrokken.
Cultuur

Grijspeerdmolen
De houten staakmolen is afkomstig uit Westkapelle waar hij in 1771 werd gebouwd. Hij werd in 1920 afgebroken en naar Gits gebracht. In de jaren 80 wordt hij nabij het Dienstencentrum GID(t)S opgebouwd. In 2013 kreeg hij van Molenforum Vlaanderen vzw het kenteken ‘Actieve Molen’. De molen draait geregeld tijdens het weekend en is op afspraak te bezoeken.
Auteur: Joris Broché
Molen

Kapel Oude Wijnendalestraat - Torhout
Deze kapel staat op het kruispunt van de Oude Wijnendalestraat, Steenveldstraat en Hillestraat.
Deze eenvoudige kapel in driehoekige vorm staat enigszins beschut door een boom aan huis nummer 2. In een kleine nis staat een moeder met kind achter glas. Ze werd gebouwd in 1983. De steen bevat de inscriptie "H Maria moeder gods, bid voor ons".
Dit is een voorbeeld van een niet-betreedbare veldkapel. Deze zijn dusdanig klein of ondiep dat ze niet betreden kunnen worden. Meestal zijn het vrijstaande mini-kapelletjes met een nis waarin een beeldje staat. Soms zijn deze kapelletjes op een zuil of gemetselde verhoging geplaatst. Niet-betreedbare veldkapellen zijn vaak door een familie, parochie of organisatie uit dankbaarheid opgericht. In principe zorgen deze dan ook voor het onderhoud van de kapel.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Groene 62 - Torhout
De oude spoorwegbedding vormt het ideale traject voor wandelaars en fietsers.
Deze groene as verbindt Oostende met Torhout. Met zijn 22 km is deze oude spoorweg de langste van alle groene assen. Vanaf de kust doorsnijdt hij achtereenvolgens de middeleeuwse polders, de historische polders, de zandrug van Gistel, Moere-Nieuwland, de vlakte rond Eernegem en het plateau van Wijnendale. Niet enkel het landschap maar ook de flora zorgt er voor een fraaie afwisseling.
Op het traject is heel wat van de spoorweginfrastructuur bewaard gebleven: het station van Moere, de stationsput te Eernegem, de uitgravingen en bruggen te Wijnendale, de verhoogde spoorwegbeddingen door de Oostendse kreken....
De Groene 62 is een autovrij en een ideaal fiets- en wandeltraject.
Auteur: Willem Vandenameele
Spoorlijn

Oud station Wijnendale - Torhout
Het oude stationsgebouw werd destijds gesloopt werd om plaats te ruimen voor de huidige horecazaak die aan de Groene62 ligt, een oude spoorwegbedding.
De oude spoorwegbedding vormt het ideale traject voor wandelaars en fietsers en dus is dit een ideale stopplaats.
Deze groene as verbindt Oostende met Torhout. Met zijn 22 km is deze oude spoorweg de langste van alle groene assen. Op het raject is wel nog het station van Moere bewaard gebleven.
Auteur: Willem Vandenameele
Cafe

Single track Makeveldbeek
Deze single track langs de Makeveldbeek in Torhout is een veel gebruikt weggetje in Torhout.
Mountainbike routes en wandelroutes maken er gretig gebruik van. Het is gelegen in een ondiep dal, temidden de natuur met velden en knotwilgen. Het pas is zeer smal (20 cm), er is geen uitwijkmogelijkheid en door de aanwezigheid van de Makeveldbeek is en stuurfout op de fiets steeds fataal.
Weg

Kerselaargoed Schiervelde
Het park Kerselaarsgoed in de wijk Schiervelde was het eerste project van de allereerste groenambtenaar van de Stad Roeselare, Leo Vansteenkiste.
Op vandaag wordt hier sterk ingezet op meer biodiversiteit, onder meer door hakhoutbeheer.
Daarbij worden bomen en struiken afgezaagd op een hoogte van 10 cm boven de grond om zo nieuwe scheuten te krijgen. Het afgezaagde hout wordt verspreid in het park zelf waar het veel kleine diertjes aantrekt om zich in te verschuilen of een winterslaap te houden.
Het hout dat sterft wordt ook een belangrijke voedingsstof voor de bodem.
Om nog meer beestjes aan te trekken, worden er in het najaar en tijdens de winter bloembollen aangeplant en bloemenweides ingezaaid.
Ook in het water willen we meer waterleven creëren. Om die reden wordt in het najaar de vijver uitgebaggerd. Door het verwijderen van slib, zand en modder op de bodem komt er opnieuw meer zuurstof in het water.
Buurt/Wijk

Militair kerkhof
Op 19 oktober 1914 was Hooglede ingenomen door de Duitse militairen. Het gebied werd al snel een etappegebied. Hooglede werd voor de vele Duitse soldaten dan ook een laatste rustplaats. De begraafplaats in de Beverenstraat ontstond in 1917 toen de begraafplaats van Hooglede niet meer volstond voor het toegenomen aantal doden. Er ontstonden zo nieuwe begraafplaatsen, waaronder "Ehrenfriedhof Hooglede Ost" langs de Beverenstraat. Na de bevrijding door de Fransen zijn op het grondgebied Hooglede ongeveer 4100 Duitse militairen begraven.
Auteur: molenaar
Begraafplaats

West-Vlaanderen
West-Vlaanderen is de enige Belgische provincie die aan de kust gelegen is. Het westelijke en noordelijke deel van de provincie bestaat hoofdzakelijk uit de vlakke Polders, in het westen doorsneden door de rivier de IJzer, die in Nieuwpoort in de zee uitmondt. Het binnenland is minder vlak, en in het zuiden bevindt zich het West-Vlaams Heuvelland, met als hoogste top de Kemmelberg (156 m). Het zuidoosten van de provincie wordt doorsneden door de rivier de Leie, die verder naar Oost-Vlaanderen stroomt. In het uiterste zuidoosten wordt de provinciegrens door de Schelde gevormd.
Auteur: Fietsknooppunten in West-Vlaanderen
Provincie

Kasteel van Wijnendale
Het kasteel van Wijnendale is een waterburcht, gelegen in de bosrijke omgeving van het Wijnendalebos in het West-Vlaamse Houtland en het Brugse Ommeland, op 3 km van de stad Torhout. Het huidige kasteel is grotendeels een 19e-eeuwse reconstructie. Een deel van de noordelijke vleugel is 15e-eeuws. De oudste vleugel van het kasteel wordt bewoond door de eigenaren, de andere vleugel is als toeristisch museum publiek toegankelijk.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Hooglede
Hooglede is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt bijna 10.000 inwoners. Hooglede ligt centraal in de provincie, net ten noordwesten van de stad Roeselare. De plaatsnaam wordt in het West-Vlaams als Ooglé uitgesproken.Bij de archeologische opgravingen van 2016 werden in Hooglede 27 Romeinse houtskoolmeilers gevonden, wat wijst op een grootschalige productie. Hooglede werd in 847 voor het eerst vermeld, als Ledda. In 1218 was het Holedea . Dit had betrekking op de ligging van Hooglede, op een heuvelrug. In 899 werd het patronaatsrecht van de kerk van Hooglede door Karel de Eenvoudige geschonken aan de Sint-Amandsabdij te Saint-Amand-les-Eaux. In 1745 kwam het aan de Sint-Amandsproosdij te Kortrijk. De parochies van De Geite en van Sleihage splitsten zich af in respectievelijk 1898 en 1960.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Station Kortemark
Station Kortemark is een spoorwegstation langs spoorlijn 73 in de gemeente Kortemark. Er was ook een aansluiting naar de voormalige spoorlijn 63 .
Sinds 28 juni 2013 zijn de loketten van dit station gesloten en is het een stopplaats geworden. Voor de aankoop van allerlei vervoerbewijzen kan men bij voorkeur terecht aan de biljettenautomaat die ter beschikking staat, of via andere verkoopskanalen.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Sint-Amanduskerk
De Sint-Amanduskerk is de kerk van de parochie Sint-Amandus van het Belgische dorp Hooglede. De kerk telt een schat aan kunstwerken. Achteraan in de kerk bevindt zich de grafzerk van Victor van Dixmude, gestorven in 1511.
In de loop van de eeuwen heeft de kerk in Hooglede grondige veranderingen gekend. Alvorens er sprake was van een kerk, was er op die locatie een bedehuis aanwezig met een zadeldak . Omstreeks 1200 werd er op hetzelfde grondgebied een romaanse kerk gebouwd door de monniken van de Sint-Amandusabdij van Doornik.
Kerk

Koers
Koers, Museum van de Wielersport, brengt het wervelende verhaal van de (Belgische) fiets- en wielergeschiedenis. Historische en hedendaagse (koers)fietsen, truien en trofeeën, beeldfragmenten en wielerplaatjes,… bieden een fascinerende kijk op dit stuk Vlaamse volkscultuur. Momenteel is Koers dicht voor een complete renovatie, maar organiseert het andere publieksactiviteiten Hou zeker de website www.wielermuseum.be, in de gaten voor het up-to-date nieuws! Op 9 september 2018 heropent Koers de deuren op het adres Polenplein 15, 8800 Roeselare.
Museum

Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8.200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. In het nieuw onthaalpaviljoen vind je meer uitleg over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WOI-sites in Hooglede. Extra info: Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk.
Begraafplaats

Brouwerij Rodenbach
In het West-Vlaamse Roeselare stichtte de familie Rodenbach in 1836 de brouwerij. Rodenbach staat vooral bekend voor zijn Vlaams roodbruin bier, een erkend streekproduct waarvan het recept al uit de middeleeuwen dateert en dat alleen in Zuid-West-Vlaanderen gebrouwen wordt. Nu zijn we het gewoon bier altijd koud te drinken, maar de licht zurige smaak van het roodbruine bier kwam ook tot zijn recht in een tijd dat er geen koeling bestond. Bovendien zorgde de zuurtegraad ervoor dat het bier minder makkelijk bedierf. Het brouwproces is nog altijd volledig artisanaal. Vanaf de straat kan je nog twee opmerkelijke en beschermde gebouwen zien: aan het ene hek heb je een uitzicht op de moutast, aan het andere hek op het sierlijke poortgebouwtje van de oude mouterij. Tijdens een bezoek van 2 uur ontdekken groepen vanaf 15 personen wat de Rodenbach-bieren speciaal en uniek maakt.
Brouwerij

Sint-Michielskerk
De Sint-Michielskerk in Ichtegem bewaart enkele pareltjes van pronkstukken. Je vindt er o.a. het Van Peterghemorgel uit 1767 en een hergebruikte communiebank. Deze kerk opent vaak met plezier zijn deuren voor bezoekers. Zo ben je er elke voormiddag welkom, behalve op maan-en zaterdag.
Kerk

Protestantse Kerk
De geuzentempel is de naam die Roeselaarnaren geven aan de protestantse kerk in de Jan Mahieustraat. Ondanks de eenvoudige en bescheiden gevel heeft deze 'tempel' een bewogen geschiedenis achter de rug. Een textielindustrieel liet de kerk bouwen in de de tweede helft van de 19e eeuw. In de kerk bevindt zich een in Indonesië gebouwd orgel. Het orgel telt 508 pijpen die uit bamboe werden vervaardigd en het is het op twee na de grootste in zijn soort.

Frans militair ereperk Roeselare
Ontdek tijdens een begeleide wandeling op de oude stedelijke begraafplaats 200 jaar boeiende geschiedenis van textielbaronnen, kunstenaars, de Rodenbachs en lokale politici. Naast burgers vonden ook Belgische, Engelse en Franse militairen uit WO I en II hier hun laatste rustplaats. De combinatie van de prachtige kapellen en tombes, omzoomd met oude bomen zorgt ervoor dat deze plaats een verdoken parel in het stadscentrum is. Kortom, het is een waardevol stukje groen en erfgoed in het stadscentrum.

Brouwerij Strubbe
In 1830 verliet Carolus Strubbe Tielt om in Ichtegem zijn geluk te beproeven. Hij werd er prompt boer en brouwer. ’s Zomers werkte hij op het veld, ’s winters stond hij op de moutvloer en aan de roerkuip. Vandaag, zeven generaties later, staan de Strubbes nog altijd stevig aan het roer van hun brouwerij. Maar liefst 14 bieren zagen hier het licht. Van het zachte witbier Vlaskop over het amberkleurige hoge gistingsbier Dikke Mathilde tot en met Wittoen, gearomatiseerd met gruut, de middeleeuwse voorloper van hoppe. Uiteraard bleek Ichtegem al snel te klein. Vandaag kun je ook een Strubbetelg nuttigen in Japan, Amerika of zelfs Rusland. Bier dat smaakt naar succes dus! Op aanvraag zijn ook begeleide bezoeken doorheen de brouwerij mogelijk.
Eet en drinkgelegenheid

Sint-Michielskerk
Omdat onze Heer van Roeselare, Adolf van Kleef-Ravenstein, in opstand kwam tegen Maximiliaan van Oostenrijk staken huursoldaten de Sint-Michielskerk in 1488 in brand. Enkele jaren later verrees een nieuwe kerk in laatgotische stijl met een spitse toren van 91 hoog. Een storm vernielde in 1735 de scherpe spits van de stoere westtoren. Tussen 1742 en 1757 kreeg de toren zijn huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hier vind je de stadsbeiaard en verder bevindt zich in de toren ook het klokkentorenmuseum.

Karel Van Wijnendaele
Karel Van Wijnendaele was een echte duizendpoot. Hij was journalist, maar ook auteur, ploegleider, wedstrijdorganisator en manager. En bovenal: hij heeft zwaar zijn stempel gedrukt op de Belgische wielergeschiedenis. In 1913 wordt Van Wijnendaele hoofdredacteur van de fonkelnieuwe krant ‘Sportwereld’. Om de verkoop van de krant te promoten organiseert Karel (ook ‘Koarle’ genoemd) op 25 mei 1913 de allereerste Ronde van Vlaanderen en besmet op die manier Vlaanderen met het wielervirus. Op de foto zie je Karel Van Wijnendaele, alias Mac Bolle, die poseert te midden van zijn Flandriens. Foto: Collectie WieMu Roeselare.
Gebeurtenis

Klein Seminarie
Het Klein Seminarie, een van de oudste colleges van België, opende op deze plek in 1806 de deuren. Tijdens de oorlog deden de gebouwen dienst als Duits lazaret.
Seminarie

Kop van de Vaart
Het kanaal Roeselare-Leie was in het begin van de twintigste eeuw de slagader van de lokale industrie. Die industrie had zwaar te lijden onder de bezetting. De Duitsers haalden een groot deel van de machines en het materiaal weg en veel bedrijven werden vernield tijdens bombardementen. Toch gonsde het nog steeds van bedrijvigheid tijdens de bezetting. Het kanaal werd immers volop ingepast in de oorlogseconomie.
Kanaal

De Engel
Dankzij zijn tientallen beroepsrenners kreeg Ichtegem een heuse Flandrienstempel. In de eeuwenoude staminee De Engel worden de vele roemrijke Flandrienverhalen nog steeds sappig verder verteld. Dit was de thuishaven van Jules Vanhevel, de vroegere 'aas der azen'. Zijn schoonbroer, die aanvankelijk het café-restaurant uitbaatte, verzamelde alles over de Flandrien en die unieke collectie staat vandaag nog steeds uitgestald. Sinds 33 jaar staat Rosa Maeckelbergh, het nichtje en petekind van Jules Vanhevel hier aan het roer.
Restaurant

Redemptoristenklooster (Roeselare)
Het redemptoristenklooster was uniek in het bezette België. Het was het enige lazaret in door de Duitsers bezette gebieden waar geallieerde gewonden werden verzorgd door de redemptoristen, de zusters augustinessen en lokale dokters.
Klooster

KOERS. Museum van de Wielersport
Van fietsen krijg je dorst. Daarom biedt KOERS. Museum van de Wielersport (wieler-)bieren aan. Je proeft in het KOERSkaffee onder andere bieren van Rodenbach, Triportuer en WUK. In het ruime gamma van BOMBrewery met vaste waarden en eenmalige brouwsels is er één constante: op het etikel prijkt een duilvse of hemelse tekening van de Roeselaarse striktekenaar Stef Selschotter. Trouwens, BOMBrwery is geen brouwerij, maar een moutbakkerij. Mout is een van de belangrijkste grondstoffen voor bier.
Decennialang huisde er naast KOERS een brouwerij. De familie Cauwe was generaties lang brouwer van vader op zoon. Hun tripel werd zelfs de Roeselaarse tripel genoemd. In de jaren 50 stopte de brouwerij.
Museum

Sint-Bartholomeuskerk
Parochiekerk toegewijd aan Sint-Bartholomeus. Zuid georiënteerde wederopbouwkerk van 1923-1925. Tegen de kerkmuren zijn vier graftekens van voormalige pastoors bewaard, dit is een restant van het vooroorlogse kerkhof. Eveneens oorlogsgedenkteken voor de burgerlijke en militaire slachtoffers van beide Wereldoorlogen. Gedeeltelijk omgeven door parkaanleg met waterpartij, afgezet door leilindes, toegangspad geaccentueerd door lange zitbank en leilindes. Aanleg van omgeving in 2004 naar ontwerp van ingenieursbureau Ch. Lobelle (Sint-Andries, Brugge).
Geschiedenis van de kerk
Blijkens het cartularium van de abdij van Ename bevindt zich nog voor 1085 een bidplaats te Kortemark. In dat jaar krijgt de abdij van Ename het proosdijschap over de kerken van Handzame en Kortemark. In 1286 verblijven meerdere kloosterlingen van Ename ter plaatse. Bij de beeldenstorm in 1566, wordt de kerk voor de eerste maal vernield, enkel de muren blijven overeind. De kerk wordt heropgebouwd en in 1571 komt de bisschop van Brugge vijf altaren wijden te Kortemark: het hoofdaltaar gewijd aan de Heilige Drievuldigheid, de andere altaren aan Onze-Lieve-Vrouw, de Heilige Moeder Anna, Sint-Sebastiaan en de Heilige Blasius. Omstreeks 1580 wordt de kerk opnieuw verwoest door de Geuzen.
Circa 1610 start de heropbouw waarbij gele platte baksteen uit de IJzerstreek wordt gebruikt. De oude - mogelijk 15de-eeuwse - vieringtoren in witte steen, de "peperschudder" genoemd, blijft hierbij bewaard. Financiële problemen vertragen de reconstructie. In 1642 worden twee altaren gewijd, het hoofdaltaar toegewijd aan de Heilige Bartholomeus (de huidige patroonheilige van de kerk), het andere altaar aan Onze-Lieve-Vrouw.
Hoogstwaarschijnlijk lag het derde koor toen nog in puin. De kerk is pas circa 1650 volledig afgewerkt. In 1797 (Franse periode) wordt de kerk tijdelijk gesloten, daar de pastoor de eed aan de Republiek niet wou afleggen. De kerk heeft veel te lijden van plunderende soldaten en raakt in verval.
In 1847 wordt een muur rond het kerkhof gebouwd. In 1848-1849 wordt de kerk iets westelijker heropgebouwd naar ontwerp van bouwmeester en provinciearchitect Pierre Buyck (Brugge, 1805-1877). Hierbij wordt de oorspronkelijke vieringtoren behouden, maar nu als westtoren. In 1854-1859 wordt de sacristie uitgebreid door dezelfde architect. In 1877-1880 wordt de toren hersteld en geconsolideerd naar ontwerp van architect A. Verbeke (zie archief Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen).
Tijdens de Eerste Wereldoorlog worden de 18de-eeuwse preekstoel en een barok schilderij uit het hoofdaltaar in veiligheid gebracht in de toren van de Sint-Pietersbandenkerk te Torhout. Bij de dynamitering van deze toren in 1918 gaan deze kunstwerken verloren. In 1917 wordt de Kortemarkse kerktoren tot ontploffing gebracht, waardoor ook de rest van de kerk gedeeltelijk vernield wordt. Op het einde van de Eerste Wereldoorlog ligt de Sint-Bartholomeuskerk volledig in puin, enkel een stuk van de scheibogenarcade en een aantal muurgedeeltes staan nog overeind.
In 1923-1925 wordt een neogotische hallenkerk met drie beuken en een 52 meter hoge toren naar ontwerp van bouwmeester Thierry Nolf (Torhout) opgetrokken. De kerk wordt niet op de oude locatie gebouwd, maar iets meer noordwaarts. Hiervoor zijn twee redenen: enerzijds maakt de nieuwe locatie een grotere kerk mogelijk en anderzijds stond de oude kerk op opgevoerde aarde waardoor het oude kerkgebouw reeds vóór de oorlog grote scheuren vertoonde. De nieuwe kerk toont ook geen enkele gelijkenis met de vooroorlogse kerk. In 1925 worden de glasramen geplaatst door het Gentse huis Coppejans. Een houten kruisbeeld dat vóór de Eerste Wereldoorlog aan de buitenmuur van de kerk onder een afdakje hing, wordt tijdens de oorlog in veiligheid gebracht en hangt sinds 1999 in de kerk.
Er wordt een nieuwe begraafplaats aangelegd in de Torhoutstraat. Het oude kerkhof rond de kerk (voor restanten, zie Markt zonder nummer) blijft gedurende tien jaar verwaarloosd liggen, dit vanwege problemen met de onteigening. De grillage op bakstenen sokkels van het vooroorlogse kerkhof is na de oorlog gedeeltelijk herbruikt rond de pastorie.
Beschrijving van de kerk
De plattegrond ontvouwt: driebeukige hallenkerk van zeven traveeën en acht traveeën voor middenbeuk, met dubbele transeptarmen en driezijdige apsidiale uitbouw. Zijbeuken met vlakke afsluiting. De vierkante toren onder zeszijdige torenspits bevindt zich op een onconventionele plaats, namelijk in de noordelijke oksel van de middenbeuk en de westelijke zijbeuk. Vijfzijdig volume in noordelijke oksel tussen middenbeuk en oostelijke zijbeuk fungeert als doopkapel. Ter hoogte van de noordelijke travee van de zijbeuken, een licht uitspringend, rechthoekig inkomportaaltje. De noordelijke travee van de middenbeuk is uitgewerkt als inkomportaal. Ten zuiden van de westelijke zijbeuk een rechthoekige sacristie van vier traveeën.
Materialen. Het gebruik van verschillende steensoorten (gekleurde baksteen, blauwe hardsteen voor de friezen, doorlopende waterlijsten, vensterdorpels, aanzet van de verdiepingen) accentueert het neogotische opzet. Gebruik van Euvillesteen en blauwe hardsteen voor ornamentiek, dekstenen, druiplijsten, cordonlijsten. Natuurleien voor dakbedekking.
Exterieur
Driebeukig schip en dubbel transept onder zadeldaken. Noordgevel van middenbeuk bestaande uit een puntgevel met schouderstukken en op de hoeken haakse, verjongende steunberen, spitsbogige deuropening onder druiplijst, drie spitsboogvensters. Noordgevel van westelijke zijbeuk met spitsbogig drielichtvenster. Zijgevels geritmeerd door spitsbogige drielichtvensters onder druiplijst, cordonlijst en verjongende steunberen. Ter hoogte van de noordelijke travee, telkens een inkomportaal met puntgevel voorzien van schouderstukken, een spitsbogige deuropening onder een oculus met drielobbig maaswerk. Oost- en westgevels van transeptarmen opgevat als puntgevels met schouderstukken en schuingeplaatste, verjongende steunberen, opengewerkt door twee spitsbogige tweelichtvensters en een ronde oculus met drielobbig maaswerk onder druiplijst.
Vierkante torenromp met drie horizontale geledingen: de gelijkvloerse verdieping met telkens een rechthoekige vensteropening onder latei en spitsbogige ontlastingsboog, de tweede geleding met gekoppelde spitsbogige blindnissen waarin eenvoudig maaswerk, de derde geleding met aan elke zijde twee spitsbogige galmgaten onder blauwhardstenen druiplijst. Elke geleding wordt geaccentueerd door brede doorlopende cordonlijsten, bovenaan een doorlopende spitsbogige baksteenfries. Verjongende, haaks op elkaar geplaatste steunberen op de hoeken.
Vijfzijdige doopkapel onder half tentdak met verjongende steunberen op de hoeken, twee spitsboogvensters en dubbele cordonlijst.
Apsis met verjongende steunberen op de hoeken, spitsbogige drielichtvensters, doorlopende cordonlijst.
Sacristie onder zadeldak, zijgevels uitgewerkt als puntgevels met schouderstukken. Op de hoeken schuingeplaatste verjongende steunberen. Rechthoekige vensteropeningen met middenstijl onder korfbogige ontlastingsboogjes, gevat in een spitsboognis. Houten ramen met glas-in-loodinvulling, dievenstaven. Doorlopende cordonlijst.
Interieur
Bepleisterde en witgeschilderde wanden met bakstenen venster- en deuromlijstingen, scheibogen en spitsbogige fries. Houten spitstongewelf met gepolychromeerde (rood en blauw) ribben en trekbalken. Blauwhardstenen zuilen met knoppenkapiteel op achthoekig basement. Ter hoogte van viering, hogere bundelpijlers. Zwarte natuurstenen tegels en kleinere cementtegels ter hoogte van zijkoren.
Inkomportaal met onbepleisterde wanden onder geprofileerde balkenroostering, witte en zwarte natuurstenen tegels in dambordpatroon, korfbogige deuropening naar toren.
Gelijkvloerse torenverdieping met terracottategelvloer, troggewelfjes en bakstenen wanden. Doksaal met houten balustrade.
Sacristie met bepleisterde wanden, witte en zwarte tegels in dambordpatroon en eenvoudige zwartmarmeren schouw. Deuren in pitchpine met briefpanelen.
Gebrandschilderde glas-in-loodramen gesigneerd "HENDRIK COPPEJANS/ GENT 1925". Voorstelling van verschillende heiligen, en Bijbelse taferelen in de traditionele academiestijl.
Mobilair
Preekstoel van circa 1920 met op de kuip symbolen van de Evangelisten, onder meer Heilige Marcus en Christus Leraar. Het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Edewalle (Onze-Lieve-Vrouw van Troost met Kind), gevat in een stralenkrans, dateert van circa 1500 en is afkomstig uit het gehucht "Edewalle" (zie Pastoor D. Vanhautestraat). Circa 1817 is het beeldje aan de kerk geschonken door de familie Gilles de Pelichy (erfgenamen van Huerne). Bij de bouw van een kapel op Edewalle in 1869-1871 keert het beeldje terug naar dat gehucht. Sinds de wederopbouwperiode van de jaren 1920 bevindt het beeldje zich opnieuw in de kerk van Kortemark.
Beeld van Jezus aan het kruis circa 1930. Vergulde buste van de Heilige Bartholomeus, patroonheilige van de kerk, in een sierlijk houten kastje links van het altaar. Deze buste is in 1954 geschonken door afgevaardigden van het 10de Linieregiment, ter herdenking van de bevrijding van Kortemark in 1918.
In 1848 is een orgel gebouwd door Ch.-L. Van Houtte (Waregem). In 1898 wordt een omvangrijk werk uitgevoerd door Fr. Joris (Ronse), ofwel een nieuwbouw ofwel een herbouw van het Van Houtte-orgel. Dit instrument wordt vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de wederopbouw van de kerk wordt een nieuw(?) orgel geplaatst. Het huidige instrument door de firma Jos. Loncke & Zonen (Esen, Diksmuide) dateert van 1963. Het is mogelijk dat er een kleine hoeveelheid materiaal uit het orgel van circa 1925 gerecupereerd werd voor dit nieuwe orgel.
Inventarisatie van Relicten uit de Eerste Wereldoorlog in de Westhoek (Provincie West-Vlaanderen, "Oorlog en Vrede in de Westhoek", en Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Afdeling Monumenten en Landschappen, 2002-2006).
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Documentatiecentrum, Kaarten en plattegronden K.C.M.L., nummer 387.
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Archief orgelinventarisatie.
Informatie Dhr. Marcel Werbrouck.
JACOBS M., Zij, die vielen als helden... Inventaris van de oorlogsgedenktekens van de twee wereldoorlogen in West-Vlaanderen, Deel 2, Brugge, 1996, p. 191.
Mijn dorp in het Krekedal. Handzame-Kortemark-Werken-Zarren, Kortemark-Handzame, 1978, s.p. (iconografie)
NOTEBAERT A., NEUMANN C. e.a., Inventaris van het archief van de Dienst der Verwoeste Gewesten, Algemeen Rijksarchief, Brussel, 1986.
ROOSE B., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provinie West-Vlaanderen (3de afdeling) 1817-1879, Brussel, 2001, p. 243-244.
ROOSE-MEIER B., VERSCHRAEGEN H., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Kanton Torhout, Ministerie van Nederlandse Cultuur Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium, Brussel, 1976, p. 24.
STEVENS M., Archiefbeelden Kortemark, Brussel, 2000, p. 17, 20, 31, 47, 50, 62 (iconografie).
VERHAEGHE M., Uit het verleden van Kortemark, Brugge, 1953, p. 138-154.
WERBROUCK M., De parochie Kortemark van het prille begin tot aan de eerste wereldoorlog. Haar kerk, haar priesters en haar gelovigen, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1992 p. 171-203.
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel I 1914-1916, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1999, p. 8 (iconografie).
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel II 1917-1920, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 2000, p. 19, 21, 26, 39 (iconografie).
www.westhoek.be
Bron   : BAERT S. & VANNESTE P. in samenwerking met CREYF S., DEVOOGHT K., GHERARDTS F. & MOEYKENS S. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Kortemark, Deel I: Deelgemeenten Kortemark en Handzame, Deel II: Deelgemeenten Werken en Zarren, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL40, onuitgegeven werkdocumenten.
Auteurs :  Vanneste, Pol; Baert, Sofie
Datum : 2008
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed
Auteur: Joris Broché

Bron Fonteinbeek - Torhout
De Fonteinbeek ontspringt hier.
Alhoewel het geweten is dat in het Wijnendalebos visvijvers werden aangelegd kunnen we aannemen dat deze vijver is aangelegd als reservoir voor de bron van de Fonteinbeek, de Roopijpfontein.
De Swal is een natte Koekelaarse meers. Door zijn ligging komt er heel wat water van af, maar ook het water dat insijpelt zoekt zijn weg horizontaal naar buiten doordat het op een ondoordringbare kleilaag stoot. Gevolg: 7 bronnen, waarvan de Roopîjpfontein er één is.
Bron

Bronhuis Roopijpfontein - Torhout
Dit is de "Roopijpfontein" met bronhuisje of  "'t Torentje" aan de rand van het Wijnendalebos.
Het ontstaan van de "Roopijpbron" wordt verklaard door het hellingswater. Dit verschijnsel houdt verband met de plateauvorm, meer bepaald met het "Plateau van Wijnendale", dat hier een hoogte van 45 meter bereikt. De ondoordringbare kleilaag of kleiig gesteente - een kleilaag van tertiaire oorsprong - verhindert dat het grondwater diep doordringt.
Door de grote watervoorraad onder het plateau zijn er zeven bronputten op de zuidelijke helling van het "Plateau van Wijnendale", die de oorsprong zijn van een aantal beken.
De vroegste geschiedenis van de Roopijpfontein houdt verband met de oorsprong van de Onze-Lieve-Vrouwkapel aan het Fonteinepad. Eén van de hypotheses is dat deze kapel zou zijn opgericht uit dank voor het ontdekken van een bron tijdens een zeer droge zomer, dit onder het bewind van graaf Boudewijn Hapken (1111-1129). Verdergaand op deze hypothese is het dan mogelijk dat het bronwater via een aarden buis naar het kasteel van Wijnendale werd afgeleid.
De benamingen "Roopype" en "Roopypfontein" verwijzen naar het "Roodeland" of "Roodestich".
Volgens literatuur zou het bronhuisje samen met een waterreservoir en een distributiebekken in 1884 gebouwd zijn om het water van de oude bron in de hoger gelegen weide op te vangen. Tijdens de oorlog plaatsen de Duitsers er een pomp om de troepen vlugger met water te bevoorraden; het verzamelbekken met beide spuwers wordt hierbij met een houten bekisting ontoegankelijk gemaakt.
Bron

Kapel Zuster Clarastraat - Torhout
De kapel werd gebouwd in 1954 en bestaat uit witgeschilderde baksteen.
In deze bidplaats, gewijd aan Onze Lieve Vrouw der armen, staan enkele banken achter een ijzeren hekken. Buiten is er ook een stenen zitplaats.
Ze is gelegen aan de zuster Clarastraat. Zuster Clara (Ichtegem, 1870-1932), was actief op het gehucht en de school van "De Reiger". Er waren heel wat seizoensarbeiders en Fransmans.

Hostellerie Vijfwegen Bis
Hotel gelegen vlakbij afrit 6 van de autostrade E403 (A17) aan de rand van het Sterrebos. Kamers met bad/douche, radio/TV, airconditioning en alle modern comfort. Uitgebreid ontbijtbuffet. Restaurant en brasserie op het domein.
Auteur: tovpubliek
Bedrijf

Chamdor
Dit nieuwbouw hotel bied u 4 kamers & 2 suites voorzien van alle moderncomfort. Het hotel is rustig gelegen doch dicht bij vele winkelcentra's en tal van bedrijven en ongeveer 1 km van het stadscentrum.
Auteur: tovpubliek

Stadhuis Roeselare
Aan de zuidkant van de Grote Markt zie je het stadhuis. Het oudste gedeelte, dat dateert van de periode 1769 en 1771, werd ontworpen door architect Hendrik Bultinck uit Brugge in Lodewijk XV-stijl. Het galante torentje werd ontworpen door de Roeselarenaar Jacob Caytan. Op het fronton in de puntgevel prijkt het wapenschild van de mecenas Karel Theodor van Neuburg, heer van Roeselare. Het gebouw werd ernstig beschadigd op het einde van WO I. Om het plaatsgebrek op te lossen trok stadsarchitect René Doom in 1924-1925 het ‘nieuwe stadhuis’ op waarbij hij zich inspireerde op de vroegere stadshal.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Stadhuis

Klein Seminarie
Voor groepen stelt het Klein Seminarie zijn poorten open; een uitzonderlijke kans om kennis te maken met het waardevolle patrimonium van een rijk verleden. Het Klein Seminarie bekleedde een verrassend invloedrijke plaats bij de totstandkoming van de Belgische grondwet, de Vlaamse ontvoogding en bij de beginnende Christelijke arbeidersbeweging. In dit college waren Guido Gezelle en Hugo Verriest leerling en leraar. Albrecht Rodenbach en Constant lievens zaten er samen in de klas. Verken de oudste delen van het college en snuif de sfeer van lang vervlogen tijden op in de kerk, het Augustijnensalon, de chambrettes en de pandgang. De rondleiding geeft je een boeiende kijke op het uitgebreide archiefmateriaal en de unieke kunstcollectie van de school. Contactgegevens: - Klein Seminarie - Zuidstraat 33, 8800 Roeselare - Tel: +32 51 26 47 26 - E-Mail: erfgoed@kleinseminarie.be - Web: www.erfgoedkleinseminarie.be - Op afspraak Van maandag tot en met zaterdag Keuze uit drie thematische wandelingen: Thema1: 200 jaar dichters, denkers en durvers Thema2: bakermat van de Vlaamse beweging Thema3: verborgen kunstschatten 3 euro per persoon 50 euro per gids
Cultuur

Erfgoed
De Bremstruik, gevestigd in het klooster van de Redemptoristen biedt volwassenenvorming, een liturgisch centrum, een luisterend oor, crisisopvang. Een plaats waar mensen kunnen schuilen, waar ze hun nood kunnen uitschreeuwen en tot rust komen, geïnspireerd op het Bijbels verhaal van Elia die kon schuilen onder een bremstruik. Het kerkelijke tijdschrift Tertio schreef: ,,De media hebben vooral oog voor de dalende kerkpraktijk, maar zien niet dat in Vlaanderen veel frisse en vernieuwende projecten tot leven komen, geïnspireerd door het christelijke erfgoed. Een daarvan is ‘De Bremstruik’ in Roeselare.’’ De kerk uit 1874 is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand. Ze bevat onder meer wandschilderingen van Arnold Brijs (1950).
Auteur: Wizpr.guide

Vrije Basisschool Spanjeschool
In deze wijkschool volgde de wielerlegende Jempi Monseré zowel het kleuter- als het basisonderwijs. Jempi was een goede leerling, maar gaat niet graag naar school, want "ik wil coureur worden". Zo beantwoordt hij examenvragen met een mooie tekening van wielen of 'herinnert hij zich het antwoord niet meer'. Hij heeft eerst gevoetbald, maar wanneer zijn ouders hem zijn eerste koersfiets geven omdat hij op school 72% had gehaald - hij moest 70% hebben om er een te krijgen - is zijn keuze vlug gemaakt: hij wilde het maken als wielrenner.
School

Bataviawijk
Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog was de woningnood in Roeselare groot door de vele vernielingen. Om die nood te lenigen werd de Bataviawijk, de eerste tuinwijk in België, aangelegd. De eerste tuinwijk van België Roeselaarse vluchtelingen die na het einde van de Eerste Wereldoorlog terug naar huis keerden, troffen daar vaak een ware ravage aan. Daarom besloot minister van Binnenlandse Zaken De Brocqueville op 1 augustus 1919 om een volledig nieuwe wijk in Roeselare op te richten: de Bataviawijk. De straten van de nieuwe buurt kregen namen van plaatsen waar veel Roeselaarse vluchtelingen op het einde van de Eerste Wereldoorlog een onderkomen hadden gevonden, zoals Lier, Wetteren of Geel. De 'tuinwijk', een nieuwe manier van wonen De tuinwijkgedachte ontstond aan het einde van de 19de eeuw in Groot-Brittannië. Architecten ontwierpen een nieuw woonconcept met aandacht voor een gezonde levenssituatie. De bedoeling van de tuinwijk was om minder gegoede arbeiders een kwaliteitsvolle en tegelijk betaalbare woning aan te bieden. Ook morele overwegingen speelden een rol bij de wijkaanleg: cafés en ander stedelijk vertier waren afwezig. Een aangenaam huis met tuin zou de 'familiezin en de zuinigheid' van de arbeider aanscherpen.
Wijk

Dominiek Saviostraat 21 - 8800 Roeselare-Beveren
B&B 'T ZONNEHUYS Verdere coordinaten: http://www.zonnehuys.be/nl Walter en Greta Vandoorne-Vermander Dominiek Saviostraat 21 8800 Roeselare-Beveren 0492 76 83 21 051 30 13 63 051 43 70 63 greta_vermander@hotmail.com info@zonnehuys.be www.zonnehuys.be
Auteur: wy
B&B

Michels Filmmuseum
In Michels Filmmuseum staan honderden filmtoestellen netjes opgesteld. Je vindt er maar liefst 560 werkende filmprojectoren en je treedt er de verrassende wereld van de oude cinema's binnen. In het gerenoveerde cinemazaaltje kunnen 60 filmfanaten terecht. Bij bezoeken onder begeleiding van een gids wordt er een presentatie getoond, waarbij de bezoeker kennis maakt met het ontstaan van de bioscoop en hoe de cinema in de loop der jaren evolueerde.

Het Verzonken Kasteel
Links zie je de wijk "Het Verzonken Kasteel" die vanaf 1979/1980 werd aangelegd en naar de hierbij beschreven legende werd genoemd.
Volgens de legende lag in de 13de eeuw in een uitgestrekt woud het Kasteel van Beveren, waarvan het huidige Pastoorsbos ook deel uit maakte. Dit kasteel werd bewoond door een wreedaard, Diederik genaamd, die zijn onderdanen als slaven behandelde. In zijn financiële moeilijkheden verkocht Diederik zijn ziel aan de duivel in ruil voor zeven jaren rijkdom. Na die zeven vette jaren pleegde hij meineed tegenover Satan. Diederik leefde ook in onmin met zijn broer Wouter op wie hij wraak wilde nemen. Hij gooide het op een afspraak met de poortbewaker van het kasteel van zijn broer, zo kon hij met enkele mannen zijn broer overvallen, knevelen en meevoeren naar zijn eigen kasteel. Hij gooide Wouter in een koude, kille en donkere kelder waar hij zogezegd levend begraven werd. Toen kwam de wraak des hemels over hem neer. Tijdens één van zijn rijkelijk opgezette feesten, verscheen een witte geest die het leven van Diederik aanklaagde. Diederik viel met zwaard in de hand midden de zaal levenloos neer. Een stem raadde iedereen aan om te vluchten, daarna kwam een hevige dreun en het kasteel verzonk met have en goed. Volgens de legende doolden de twee broers, die een gedaanteverwisseling ondergingen, als aan elkaar geketende, grote zwarte honden rond in Beveren elke nacht van middernacht tot één uur.
Wijk

Hoeve De Blauwe Toren
Deze hoeve ligt ook langs de Krommebeek en staat al vermeld in de 16de eeuw. De hofsteden waren vroeger meestal met stro bedekt maar deze hoeve vormde hierop een uitzondering. Ze werd al heel lang met blauwe pannen gedekt, vandaar haar naamgeving. De boerderij zette haar naam over op de wijk. Het was oorspronkelijk ook een omwalde hoeve. De hoeve werd na W.O. I heropgebouwd. Het witgekalkt woonhuis met blauwe dakpannen geeft het geheel een landelijk karakter.

Brouwerij Rodenbach
Roeselare dat staat gelijk aan Rodenbachstad. Vandaar dat de stad vaak de verwijzing krijgt naar het bier. Roeselare ademt Rodenbach, dat voel en proef je meteen. Het typische roodbruine bier dat alleen nog in de Leiestreek wordt gebrouwen.
Een bezoek aan Rodenbach is niet zomaar een bezoek. Alles verloopt er in een industrieel-archeologische en beschermde site. Het ontvangstcentrum doet dienst als museum van het bijzondere bier en de familie Rodenbach. Onderweg ontdek je de roestvrije stalen brouwketels, de originele moutast, een prachtige authentieke stoomketel, .... Maar bovenal zijn er de indrukwekkende foederzalen waar het dorstlessende Roodbruintje kan rijpen. Sluit af met een lekkere proeverij van de Rodenbachbieren.
Brouwerij

Nr. 528. Hoeve met bewaarde opstelling zoals aangeduid op de Vander Maelenkaart (ca. 1850). Losse, lage bestanddelen van rode baksteen op gepikte plint onder zadeldaken, gegroepeerd rondom geasfalteerd erf, ten W. toegankelijk via geasfalteerde erfoprit. Ten N. het woonhuis, ten Z. mestvaalt waarnaast schuur met verbouwd wagenhuis, ten W. wagenhuis en schuur. Boerenhuis met latere cementering, (n straat) van vijf trav. + een opkamertrav. en één bouwl. onder geknikt zadeldak, achtergevel met oorspronkelijke dakkapellen; aanpalend nutsgebouw. Blauwgeschilderde gecementeerde lijstgevel met schijnvoegen, waterlijst, getoogde muuropeningen in geriemde omlijsting met decoratieve sluitsteen. Recentere bedrijfsgebouwen zonder noemenswaardigheden (542).

Brouwerij Rodenbach
Brouwerij Rodenbach ontvangt u in een kader waar industriële archeologie en hedendaags design samengaan. U wordt ondergedompeld in één 's werelds meest unieke bierstijlen. Alle info betreffende brouwerijbezoeken vindt u terug op onze website.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: tovpubliek
Attractiepark - Themapark

De Bonte Os Hotel & Tower
Roeselare, meer dan het hart van West-Vlaanderen, waar de Bonte Os het adres is voor een combinatie van ontspanning, cultuur en natuur. Het bruisende winkel- en uitgaanscentrum ligt op wandelafstand. Unieke panoramische lift.
lusvormige fietsroutes in de buurt: Gitsbergroute
fietsknooppunt: 26-66 LW
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen

Klein Seminarie (Roeselare)
Heel wat oud-leerlingen van het Klein-Seminarie vochten en sneuvelden in de loopgraven. Verschillende van hen waren actief in de Frontbeweging. Sommigen geloofden dat meestappen met de Duitsers ook meer Vlaamse rechten zou opleveren.
Seminarie

Grafsteen familie Cauwe-Rodenbach
Dit is een grafmonument van de brouwersfamilie Cauwe. Na het overlijden van haar man François Cauwe in 1828 bestelde Anna Ghekiere deze grafsteen. Zij was toen de belangrijkste brouwster van de stad. De steen draagt ook haar naam en die van haar zoon René en schoondochter Pauline Rodenbach. Pauline was een tante van Albrecht. Haar tante was Regina Wauters, uitbaatster van Cauwes grootste concurrent, brouwerij Rodenbach.
TIP! Neem een kijkje op het informatiebord naast het grafmonument en kom meer te weten over de rijke geschiedenis van Brouwerij Cauwe.
Cultuur

Regina Wauterweg
In 1836 kocht Regina Wauters, de echtgenote van Pedro Rodenbach haar schoonfamilie, incl. haar eigen man, uit de brouwerij Rodenbach. Zij was een krachtdadige vrouw met een toekomstgerichte visie. Zo deed ze heel wat uitbreidingen en stelde heel wat personeel te werk. Ze wou de grootste brouwerij van Roeselare worden, maar moest nog net Cauwe naast zich dulden. Wel had ze de grootste stokerij van de stad. In de 19de eeuw was jenever al even lucratief als bier.
POI

Meest duurzame stadhuis
Vóór de bouw van dit nieuwe stadhuis waren de inwoners van Roeselare duidelijk over hun verwachtingen tijdens een grote inspraakronde.
“Het moest een toegankelijk en duurzaam huis mét groen worden. Bovendien moesten het historische stadhuis, het belfort en al het aanwezige erfgoed naadloos aansluiten op de nieuwbouw. Zo blijft het vernieuwde stadhuis een herkenbaar baken in het stadscentrum.”
Dat betekent:
Binnenkort opent het nieuwe stadhuis met de iconische ingang opnieuw op de Grote Markt.
Grote Markt 1, het nieuwe adres van het stadhuis.
De verouderde en energieslurpende gebouwen van het ‘oude’ stadhuis maken plaats voor een duurzaam en toegankelijk huis voor Roeselarenaars, bestuur en stadsmedewerkers.
Als onroerend erfgoedstad renoveerde Roeselare het historische stadhuis, belfort en waardevolle gevels in de Zuidstraat.
De stadhuissite was over de jaren heen een onoverzichtelijk kluwen van panden geworden. Die versnippering maakt in 2024 plaats voor een binnentuin.
Een nieuwbouw die naadloos aansluit met geschiedenis
9.000.000 Herinner je jou de verouderde gebouwen aan de Botermarkt en Zuidstraat? Na enkele decennia begonnen deze panden serieuze gebreken te vertonen: een erbarmelijke energiescore, slecht toegankelijk en ver verwijderd van de bouwnormen van vandaag. De panden, goed voor 9 miljoen kilo sloopafval, zijn circulair gesloopt.
100            De energieslurpende panden maken plaats voor een op en top duurzame nieuwbouw die perfect aansluit bij de historische monumenten. Het nieuwe stadhuis is gebouwd vanuit de idee dat het minstens 100 jaar kan meegaan.
11.800        De werf, zo’n 11.800 m2 groot, is begrensd door de Grote Markt, Botermarkt en de Zuidstraat. Daar legt men nu de laatste hand aan het nieuwe stadhuis.
1.700         In de nieuwbouw zit 1.700 vierkante meter glas. Reken daarbij nog het dak van het atrium. Dit is het grote glazen dak dat het oude stadhuis en belfort verbindt met de nieuwbouw.
135            In de nieuwe ondergrondse kelder komt een fietsenstalling voor 135 fietsen van medewerkers. De wanden van die kelder bevatten 2.500 m3 grout, een mengsel van water en cement.
100            Op de werf van de stadhuissite werken tussen de 50 à 100 mensen per dag, afhankelijk van het uitgevoerde werk. Het volledige bouwteam bestaat uit Stad Roeselare, b-architecten (architectuur en coördinatie van het ontwerpteam), Bressers Architecten (restauratie van het historische stadhuis en belfort) en Atelier Arne Deruyter (landschapsarchitect). Hoofdaannemer Bouw Maes nv bouwt en renoveert, met partners zoals EEG en Monument Group.
1.900         De groendaken en de binnentuin zullen ongeveer 1.900 vierkante meter innemen.
Het meest duurzame stadhuis van Vlaanderen
Dat betekent: slim ontwerpen, circulair slopen en bouwen en investeren in duurzame materialen en innovatieve technieken.
Door de verouderde en energieslurpende gebouwen te vervangen door een ecologische nieuwbouw dalen de energiekosten met 70 procent. Met de huidige energieprijzen is dat nodig. De jaarprijs voor de nutsvoorzieningen in de oude panden ging in 2022 gestegen zijn van 200.000 euro naar 700.000 euro.
Het stadhuis ligt mooi op koers naar het “excellent label” van BREEAM, een internationaal duurzaamheidskeurmerk.
Het nieuwe stadhuis spaart één miljoen liter drinkwater per jaar uit omdat het gebouw op een slimme manier regenwater recupereert voor sanitair en poetsen. Ook het groendak spaart water uit voor de tuin.
In de kelder zitten buffers die bij wateroverlast regen opvangen om de riolen te sparen. Deze buffertanks hebben een capaciteit van de regenwaterputten van 20 gezinnen.
Het nieuwe stadhuis gebruikt warmte uit Roeselare om te verwarmen én te koelen! Verwarmen gebeurt volledig door het Roeselaarse warmtenet (warmte die uit de verbrandingsoven van MIROM komt). Hiermee spaart het stadhuis een volledige stookcentrale uit. Door innovatieve technologie koelen we ook voor 80% met het warmtenet! De nieuwe aanleg van het warmtenet richting centrum zorgt voor een enorm groot potentieel om aan te sluiten in het centrum.
Wist je dat …
99,5 procent van de 9 miljoen kilo sloopafval een nieuwe bestemming kreeg? Dan hebben we het niet alleen over steenpuin, maar ook over lood, zink, kabels, staal, gipskarton die elders verwerkt worden.
het stadhuisproject in 2021 bekroond werd met de Belgian Construction Award voor het beste circulaire bouwproject van het jaar? Een erkenning voor de inspanningen op het vlak van recyclage en hergebruik van bouwstoffen, materialen en energie.
puin van de oude gebouwen met een boot werd afgevoerd, om daarna te hergebruiken?
meer dan 50 scholen en verenigingen meubels, radiatoren, en verlichtingselementen uit de gebouwen van het oude stadhuis haalden? Ook in gebouwen van Roeselare kregen spullen een tweede leven. Tl-verlichting in de klasjes van de basisschool De Octopus werd vervangen door gerecupereerde ledverlichting. Ook in het nieuwe stadhuis zal je bouwmaterialen (zoals leien) uit het oude gebouw terugvinden.
Stadhuis

TRAX
TRAX, vandaag een bruisend cultuurhuis, omarmt een veelzijdig concertgebouw in het hart van de stad. Het biedt een scala aan ruimtes voor creatie, ontmoeting, repetitie, presentatie en beweging. Deze ruimtes zijn onderling verbonden door een overdekt plein, dat zowel kleine, spontane bijeenkomsten als grootschalige geplande evenementen verwelkomt. De naam TRAX verwijst naar zowel de treinsporen die langs de locatie lopen als naar de muziek(tracks) die er regelmatig klinkt.
TRAX is het resultaat van de herontwikkeling van de GLS-site in Roeselare. Het behoud van de basis als verhoogd plein en de luifel als iconen van deze plek, was essentieel voor het masterplan. Het besluit om een voormalige pakjesloods op de rangeerterreinen die het centrum flankeren niet af te breken, was een moedige keuze. Deze bijzondere constructie, opgebouwd uit houten gelamelleerde liggers met een lichte kromming die bijna zestig meter overspannen tussen de twee dragende lengtegevels, is sinds het verwijderen van de gevelbekleding extra leesbaar geworden. Door de loods aan alle kanten open te maken en de kantoren aan de voorkant te verwijderen, kan de plek worden gezien als een groot overdekt stedelijk plein. Onder de ruime luifel werden verschillende gebouwen geplaatst, waarbij gestreefd werd naar een evenwicht tussen bebouwde en open ruimtes. De vier functionele gebouwen onder deze luifelomvatten onder andere een multifunctionele zaal, een jeugdontmoetingsruimte met repetitieruimtes, ateliers en een grote opslagruimte. Deze zijn zo gepland dat de meest openbare functies zich aan de voorkant bevinden en er een afwisseling is tussen bebouwde en open ruimtes. Het open karakter van de structuur maakt ook diverse buitenactiviteiten mogelijk.
Skate terrein

KOERS. Museum van de Wielersport
KOERS. Museum van de Wielersport ligt aan het Polenplein in Roeselare en is gehuisvest in een voormalig brandweerarsenaal. Het Arsenaal werd tussen 1899 en 1902 gebouwd en deed dienst tot 1962. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bood het huisvesting aan Duitse troepen. Het werd op 21 juli 1917 door Britse vliegtuigen gebombardeerd en na de oorlog in bijna identieke staat heropgebouwd. Naast brandweerarsenaal deed het gebouw onder meer nog dienst als zetel voor de werkrechtersraad, bureau voor de militielotingen, als feestzaal en als gemeenteschool. Na het vertrek van de brandweer was het nog een tijdje sportzaal voor volleybalclub ‘The Jets’, scoutslokaal en folkloremuseum.
Het wielermuseum werd in 1985 opgericht als onderdeel van het toen bestaande Stedelijk Museum in Roeselare. De stad Roeselare koos wielrennen als thema voor een museum omdat de regio Roeselare als ‘bakermat van de flandriens’ mag aanzien worden. Heel wat ‘flandriens’ en wielrenners zijn afkomstig uit de regio. De stad zelf kende heel wat bekende wielrenners zoals Odiel Defraeye, de eerste Belgische winnaar van de Ronde van Frankrijk en wereldkampioenen als Jean-Pierre Monseré, Benoni Beheyt, Patrick Sercu, Freddy Maertens ... Aanvankelijk beperkte de museumwerking zich vooral tot het tentoonstellen van enkele oude fietsen en het inrichten van zomertentoonstellingen.
In 1998 werd het gebouw als monument beschermd en gedeeltelijk gerestaureerd. In datzelfde jaar opende KOERS (voorheen Wiemu) als museum zijn deuren, officieel op 27 maart 1998. Eind 2014 sloot het museum tijdelijk de deuren voor restauratie- en renovatiewerken die tot de zomer van 2018 duurden. KOERS. Museum van de Wielersport is sinds september 2018 meer dan enkel een museum. Het heeft een geïntegreerd toeristisch onthaal met wielershop en een uitgebreid documentatiecentrum voor onderzoekers.
Museumcollectie
De collectie bestaat uit drie grote pijlers: de (koers)fietscollectie, de wielersportcollectie en de documentaire collectie.
De fietscollectie is gezichtsbepalend voor het museum en telt meer dan 300 fietsen. Ze geven een representatief beeld van de evolutie van de fiets en de wielersport, van begindagen tot nu. In totaal bestrijkt deze collectie een periode van bijna 200 jaar.
De wielersportcollectie wordt hoofdzakelijk gevormd door truitjes en andere kledingstukken die gebruikt worden in de koers. Deze internationaal gekleurde collectie wordt naast schenkingen aangevuld met doordachte aankopen en bruiklenen van lange duur. Hiervoor werkt KOERS intensief samen met privé-verzamelaars.
De documentairecollectie behelst de periode vanaf het einde van de 19de eeuw (de begindagen van de fiets/wielersport) tot op vandaag en dit in een internationaal kader. De documentaire collectie bevat meer dan 2.400 publicaties, 180 lopende meter tijdschriften en kranten, 30 lopende meter archief en honderdduizenden foto’s. Met de documentaire collectie onderscheidt KOERS zich van andere wielergerelateerde instellingen. Juist daarom wordt binnen het collectiebeleid sterk ingezet op deze derde pijler.
Een van de zalen is ook volledig gewijd aan de lokale wielerheld Jean-Pierre Monseré, die in 1971 als wereldkampioen tijdens een wedstrijd verongelukte. De oude feestzaal van het Arsenaal is omgedoopt tot 'Zaal van de Wereldkampioenen' als herinnering aan de 4 lokale wereldkampioenen in het wielrennen. Uniek aan dit project is de manier waarop restauratie, renovatie, inbreiding, uitbreiding én scenografie samenkomen en resulteren in een totaalproject. Het Wielermuseum transformeert tot een hedendaagse plek

New file 1