New file 1
gpx.studio

Stadhuis Roeselare
Aan de zuidkant van de Grote Markt zie je het stadhuis. Het oudste gedeelte, dat dateert van de periode 1769 en 1771, werd ontworpen door architect Hendrik Bultinck uit Brugge in Lodewijk XV-stijl. Het galante torentje werd ontworpen door de Roeselarenaar Jacob Caytan. Op het fronton in de puntgevel prijkt het wapenschild van de mecenas Karel Theodor van Neuburg, heer van Roeselare. Het gebouw werd ernstig beschadigd op het einde van WO I. Om het plaatsgebrek op te lossen trok stadsarchitect René Doom in 1924-1925 het ‘nieuwe stadhuis’ op waarbij hij zich inspireerde op de vroegere stadshal.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Stadhuis

Klooster van de Grauwe Zusters
Links van het stadhuis op de hoek van de Grote Markt zien we de gevel van het klooster van de grauwe zusters. Achter deze gevel bevond zich oorspronkelijk het gasthof De Gouden Leeuw, dat in 1683 door de grauwzusters-franciscanessen werd aangekocht. De religieuzen namen er twee jaar later hun intrek en vormden het pand om tot een klooster. Diverse oorspronkelijke elementen bleven bewaard, zoals de gesculpteerde trap van het gasthof die in het klooster werd geïntegreerd. Midden in de laatgotische gevel zien we een nis met een Onze-Lieve-Vrouwebeeldje.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Abdij

CC De Spil
Tijdens je bezoek neem je een kijkje achter de schermen van één van de grootste culturele instellingen van de Roeselaarse regio én van Vlaanderen. Je krijgt er de infrastructuur te zien die bestaat uit: een schouwburg met 844 zitplaatsen, de toneeltoren en de uiterst moderne theatertechniek; een polyvalente zaal met uitschuifbare tribune met 202 zitplaatsen; een tentoonstellingsruimte; zes vergaderlokalen; een indrukwekkende centrale hal, een theatercafé en burelen. De programmering van De Spil is divers en richt zich zowel tot een ruim als tot een gespecialiseerd publiek. Extra informatie: -Groepsrondleiding Contactgegevens: - CC De Spil - H.-Spilleboutdreef 1, 8800 Roeselare - E-Mail: margriet.huyghe@despil.be - Web: www.despil.be - Maximaal 25 personen per groep - Sluiting: Zaterdag, zondag
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Cultuur

Sint-Michielskerk
De Klokkenluidersgilde laat u genieten van de statige Sint-Michielstoren, (1504, met een onderbouw uit de 11de eeuw) en dus van het panorama tot de Kemmelberg en de IJzertoren. De twaalf verdiepingen zijn ingericht als een klokkenmuseum. Een klokkenstoel laat de bezoeker kennis maken met luidtechnieken en luidwijzen. Hoger toont de speeltrommel, hoe de juiste tijd werd aangeslagen. Op de klokkenluiderszolder zwaaien vier manueel te luiden klokken. In het klokkenhuis hangen 47 en wat lager nog twee grotere klokken, samen de stadsbeiaard. Klokkenluiders vertellen dat in 1735 de toren 91meter hoog was. Na stormschade werd hij tot 65meter herleid. Belangrijk in de kerk zijn de barokke preekstoel met het bijbels verhaal van de wijngaard van Nabot, een laatbarokke doopvont (18de eeuw) en schilderijen. Sinds 1999 bezit de kerk opnieuw de graftombe van Jan van Kleef en Johanna van Lichtervelde, die er in 1851 uit verwijderd was voor verbouwingen. De van Kleefs lieten de kerk heropbouwen na de verwoesting in 1488 onder Maximiliaan van Oostenrijk.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Miummm - Vlaams Huis van de Voeding
Het Miummm - Vlaams Huis van de voeding is een uniek doe- en belevingscentrum in Vlaanderen waar je meer te weten komt over voeding van grond tot mond. Doorloop er alle schakels van de voedingsketen op speelse en interactieve wijze. Ontdek er hoe geuren, kleuren en texturen je smaakbeleving vorm geven. Het Miummm stelt al je zintuigen op de proef! Extra informatie: -Educatief programma -Groepsrondleiding -Kindvriendelijk -Toegankelijk voor mindervaliden -Geschikt voor jongeren tussen de 12 en 16 jaar Contactgegevens: - Miummm - Spanjestraat 141, 8800 Roeselare - Tel: +32 51 75 02 22 - E-Mail: miummm@west-vlaanderen.be - Web: www.miummm.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Eet en drinkgelegenheid

Eethuis Pieter
In het levendig centrum van Roeselare, met zicht op het oude klooster vind je ons eethuis met gezellige, verwarmde en ommuurde stadstuin. Sfeervolle ruimtes met zicht op de openkeuken, ideaal om ontspannen te tafelen. Contactgegevens: - Eethuis Pieter - Delaerestraat 32, 8800 Roeselare - Tel: +32 51 20 00 07 - Fax: +32 51 20 06 53 - Web: www.eethuispieter.be - Openingsuren Maandag: 's middags Donderdag: 's middags en 's avonds Vrijdag: 's middags en 's avonds Zaterdag: 's avonds Zondag: 's middags - Sluiting: dinsdag en woensdag
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Restaurant

St. Michielskerk
In 1488 wordt de kerk, toegewijd aan de aartsengel Michaël, vernield door Maximiliaan van Oostenrijk. Tussen 1497 en 1504 wordt ze heropgebouwd in laatgotische stijl.De kerk heeft drie beuken en een stoere westertoren met scherpe spits. Een hevige storm knakt in 1735 de torenpunt af. Tussen 1742 en 1757 krijgt de toren dan de huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hij is daarmee van 91 meter op 65 meter teruggebracht. Na meer dan 150 jaar afwezigheid kwam in 1998 het graf van Jan van Kleef en Johanna van Lichtervelde terug naar de kerk. Extra informatie: -Groepsrondleiding
Erfgoed

Het kleinseminarie
Nadat paters-heremieten van Sint-Augustinus uit Gent zich hier in 1642 gevestigd hadden, bouwden ze een barok kapel, een klooster en een Latijnse school. Na de moeilijkheden tijdens de Franse Revolutie besliste de augustijnenorde om de vestiging in Roeselare te sluiten en werd door het bisdom Gent het kleinseminarie hier opgericht. Hier werkten leraars zoals dichter Guido Gezelle en missionaris Constant Lievens. Het kleinseminarie was in 1875 het toneel van de studentenopstand de ‘Groote Stooringe’, die was ontstaan uit de blauwvoeterij, een religieus geïnspireerde taalbeweging die vooral door geestelijken werd gedragen. De ‘Groote Stooringe’ ontstond in de poëzieklas van Albrecht Rodenbach met priester Hugo Verriest als leraar.
Auteur: tochtjes
Seminarie

Standbeeld Peegie
Peegie, de fictieve volkse figuur uit de boeken van Willem Denys, leefde op de Nieuwmarkt. Hij maakte het wel en het wee van de leurders van dichtbij mee.
Op een boogscheute van de eerbiedwaardige Sint-Michielstoren, naar het westen toe, wonen de Nieuwmarkters. De rest van Roeselare ligt langs de andere kant. Zij leven sinds eeuwen volgens ongeschreven geplogendheden en stijl. Zij kennen elkaar en als zij weten wie Tarzan en Tanite en Sissen zijn, volstaat dat. Zij zijn van oordeel dat daar eigenlijk niemand zaken mee heeft, zelfs de politiecommissaris en vooral de controleur niet.
Nieuwmarkters zijn kloeke, stoere mannen die wel ter tale zijn en bewust van hun zelfstandigheid. Zij kennen en eren hun voorouders. Daarvan getuigen de statige grafkapellen op het Oude Kerkhof die ieder jaar met schuim en loog worden geschuurd en opgeblonken door t vrouwvolk. Zo zijn ook hun huizen, kraaknet en zindelijk, daar waken de vrouwen over en t mansvolk, hoe stoer zij ook mogen zijn aanvaardt en ondergaat die heerschappij al eeuwen lang. Ieder jaar trekken zij op triem door gans het land en tot in het verre Lourdes toe. Het zijn eerlijke maar terzelfdertijd gewiekste verkopers. Er wordt hard en met grote inzet gewerkt tijdens de triem en het legt dan ook geen windeieren.
Zo hard als er gewerkt wordt, met dezelfde overgave wordt er uitbundig gevierd als zij tegen Roeselare Kermis weer thuiskomen. In De Beurs, de danszaal in Roeselare ontmoeten de Antnetjies de Peegies, de Julietjies de jonge Cesars onder het waakzaam oog van patriarchen die aan de toog voor t zeggen hebben. En als daaruit, bij naleven van eeuwenoud gebruik en fatsoen, nen trouw ontstaat, dan breekt de vreugde volop los. De schoenwinkels, de naaistringen en de traiteurs van gans Roeselare weten dat alleen het beste en het schoonste goed genoeg is. De kerk wordt gepint en versierd met een zee van bloemen, met baldakijn en rode lopers. Het mag al kosten wat het wil, want zoals de Nieuwmarkt viert kan niemand vieren. Den deken moet ook leven, zeggen zij.
Het standbeeld werd gemaakt door Jef Claerhout en in september 1982 onthuld. Het stelt Peegie voor, zijn laatste doos schoensmeer aanprijzend, terwijl in de zakken van zijn broek nog twee reservedozen voorradig zijn. De tekst op de voet van het beeld zelf is tekenend voor de schalksheid en commerciële geest van de Roeselaarnaars.
Bij volkse gelegenheden wordt het standbeeld van een kostuumpje voorzien door bemiddeling van 't Gild der Maten van Peegie.
Auteur: Toerisme Roeselare
Standbeeld

Miniatuur KOERS. Museum van de Wielersport
In het vroegere brandweerarsenaal (1903). In 1903 bouwde stadsarchitect Desiré Denys op de plaats van het vroegere hospitaal een brandweerarsenaal met enkele administratieve lokalen. Het is een eclectisch gebouw met vooral elementen uit de gotiek en de renaissance. Er zijn 3 toegangspoorten en op de verdiepingen bevinden zich functionele balustrades. Boven prijkt het verguld gietijzeren beeld van Sint-Michiel, 2 meter hoog en 900 kg. Sedert 1998 is hier het wielermuseum in ondergebracht. In 2018 heropende het museum na een grondige renovatie onder de naam 'KOERS. Museum van de Wielersport'.
Auteur: Toerisme Roeselare
Museum

Miniatuur Klein Seminarie
Klein Seminarie met heiligenbeelden in de gevel van de Augustijnenkerk (1725). In 1806 richtte de bisschop hier een Latijnse humaniora op, wat later aangevuld werd met een Klein Seminarie. Voorheen was hier een Augustijnenklooster (1635) met een kerkgebouw (1725). Bovenaan in het fronton van deze barokke gevel prijkt het wapenschild van Johann Wilhelm von Neuburg, heer van Roeselare. In de 3 nissen vinden we de heilige Augustinus (links), O.L.Vrouw van Troost, patrones van de kerk (midden) en de heilige Aloïsius van Gonzaga, patroon van de studerende jeugd (rechts). De beelden zijn van Karel Dupon uit Ichtegem (1885). Aan de noordkant bouwde men eind 19de eeuw een neogotische gevel, de zuidgevel dateert van na W.O.
Auteur: Toerisme Roeselare
School

Miniatuur Praalgraf Albrecht Rodenbach
Praalgraf Albrecht Rodenbach door Jules
Hier rust de jonge dichter en fl amingant. Hij richtte in Leuven de Vlaamse studentenbeweging
op en na zijn dood werd hij een symbool voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Bovenaan het praalgraf staat de Vlaamse Leeuw en de tekst 'Vlaanderen bovenal in der Eeuwigheid'. Het laatste refrein van zijn gedicht Macte Animo (heb moed) verwoordt het duidelijk: Vechten op de barricade en sneuvelen als een
soldaat.
Gij die vandaag den hemel kuischt van vuiler dampen rotheid, O licht, o warmte, o levenslust, bedanke u, vurige godheid! Mijn zonnig land... mijn verten... mijn jong leven... kameraad,
Nicht raisonieren... Weer u scherp, en eind als een soldaat!...
Begraafplaats

Koers
Koers, Museum van de Wielersport, brengt het wervelende verhaal van de (Belgische) fiets- en wielergeschiedenis. Historische en hedendaagse (koers)fietsen, truien en trofeeën, beeldfragmenten en wielerplaatjes,… bieden een fascinerende kijk op dit stuk Vlaamse volkscultuur. Momenteel is Koers dicht voor een complete renovatie, maar organiseert het andere publieksactiviteiten Hou zeker de website www.wielermuseum.be, in de gaten voor het up-to-date nieuws! Op 9 september 2018 heropent Koers de deuren op het adres Polenplein 15, 8800 Roeselare.
Museum

Michels Filmmuseum
In Michels Filmmuseum staan honderden filmtoestellen netjes opgesteld. Je vindt er maar liefst 560 werkende filmprojectoren en je treedt er de verrassende wereld van de oude cinema's binnen. In het gerenoveerde cinemazaaltje kunnen 60 filmfanaten terecht. Bij bezoeken onder begeleiding van een gids wordt er een presentatie getoond, waarbij de bezoeker kennis maakt met het ontstaan van de bioscoop en hoe de cinema in de loop der jaren evolueerde.
Museum

Protestantse Kerk
De geuzentempel is de naam die Roeselaarnaren geven aan de protestantse kerk in de Jan Mahieustraat. Ondanks de eenvoudige en bescheiden gevel heeft deze 'tempel' een bewogen geschiedenis achter de rug. Een textielindustrieel liet de kerk bouwen in de de tweede helft van de 19e eeuw. In de kerk bevindt zich een in Indonesië gebouwd orgel. Het orgel telt 508 pijpen die uit bamboe werden vervaardigd en het is het op twee na de grootste in zijn soort.
Kerk

Belfort en historisch stadhuis Roeselare
Het oudste deel van het stadhuis van Roeselare wordt tussen 1769 en 1771 opgetrokken in Louis XV-stijl: het is een speels en licht rococogebouw. In 1924 krijgt het gebouw er een moderne vleugel bij, met ondermeer een belforttoren. In 1999 wordt het belfort, samen met 55 andere exemplaren in België en Frankrijk, door de Unesco erkend als werelderfgoed. Tijdens de rondleiding in het stadhuis leer je het prachtige interieur en de vele kunstwerken kennen.
Belfort

Frans militair ereperk Roeselare
Ontdek tijdens een begeleide wandeling op de oude stedelijke begraafplaats 200 jaar boeiende geschiedenis van textielbaronnen, kunstenaars, de Rodenbachs en lokale politici. Naast burgers vonden ook Belgische, Engelse en Franse militairen uit WO I en II hier hun laatste rustplaats. De combinatie van de prachtige kapellen en tombes, omzoomd met oude bomen zorgt ervoor dat deze plaats een verdoken parel in het stadscentrum is. Kortom, het is een waardevol stukje groen en erfgoed in het stadscentrum.
Begraafplaats

CC De Spil
Cultuurcentrum De Spil is één van de grootste culturele instellingen van Vlaanderen. Het biedt een uitgebreid programma aan en richt zich zowel tot een ruim als tot een gespecialiseerd publiek. De Spil geeft je ook de gelegenheid een bezoekje te brengen achter de schermen. Tijdens de rondleiding krijg je een heel stuk van de infrastructuur te zien: de schouwburg met 844 zitplaatsen, de toneeltoren en de uiterst moderne theatertechniek, de polyvalente zaal met uitschuifbare tribune, de tentoonstellingsruimte en de indrukwekkende centrale hal. Wie daar dorst van heeft gekregen, kan altijd afzakken naar het theatercafé.
Cultureel centrum

Brouwerij Rodenbach
Roeselare dat staat gelijk aan Rodenbachstad. Vandaar dat de stad vaak de verwijzing krijgt naar het bier. Roeselare ademt Rodenbach, dat voel en proef je meteen. Het typische roodbruine bier dat alleen nog in de Leiestreek wordt gebrouwen.
Een bezoek aan Rodenbach is niet zomaar een bezoek. Alles verloopt er in een industrieel-archeologische en beschermde site. Het ontvangstcentrum doet dienst als museum van het bijzondere bier en de familie Rodenbach. Onderweg ontdek je de roestvrije stalen brouwketels, de originele moutast, een prachtige authentieke stoomketel, .... Maar bovenal zijn er de indrukwekkende foederzalen waar het dorstlessende Roodbruintje kan rijpen. Sluit af met een lekkere proeverij van de Rodenbachbieren.
Brouwerij

Gevel klooster Grauwe Zusters
De voorgevel van het klooster van de Grauwzusters Franciscanessen op de Grote Markt is één van de talrijke beschermde monumenten van de stad. Ook een deel van het kloostergebouw in de Nonnenstraat 1-3 is beschermd. De Grauwzusters Franciscanessen kwamen zich in 1678 in Roeselare vestigen. Eerst bewoonden ze enkele jaren een pand in de Zuidstraat. Daarna namen ze hun intrek in het toenmalige huis "Den Gouden Leeuw", dat situeerde zich op de hoek van de Grote Markt en de Nonnenstraat. Het huis werd omgebouwd tot een klooster. De oorspronkelijke laatgotische trapgevel uit de 16de eeuw bleef bewaard. Achtereenvolgens werden een school (1691), een refter (1697), een kerk (1700) en het zogenaamde "werckhuys" bij het klooster opgetrokken. Tijdens de Franse revolutie werden de goederen van de zusters verkocht. In 1818 slaagden ze erin om hun klooster opnieuw te verwerven. Begin en midden 19de eeuw werden het klooster en de kerk (volgens de plannen van Jean-Baptiste Bethune) in neogotische stijl uitgebreid.
Klooster

Dienst voor Toerisme Roeselare
In het kantoor "Dienst voor Toerisme Roeselare" kunt u toeristische informatie halen. Dit kantoor is gelegen in Roeselare.
Auteur: RouteYou Route Generator
Toeristische informatie

Slagerij Dries
Slagerij Dries staat bekend om het gebruik van duurzaam en gezond varkensvlees van eigen streek. Specialiteit van het huis? Heerlijke 3sjes! In 2013 verkozen tot beste droge worst van België bestaan ze op vandaag in meer dan 10 smaken; van nootjes of peper, over gember of citroengras, tot asperge of pesto, tot het J’hin 16-geïnspireerde 3’sje: een worstje met de 16 kruiden van de gelijknamige gin.
Gesloten op dinsdag
Winkel

Kop van de Vaart
Het kanaal Roeselare-Leie was in het begin van de twintigste eeuw de slagader van de lokale industrie. Die industrie had zwaar te lijden onder de bezetting. De Duitsers haalden een groot deel van de machines en het materiaal weg en veel bedrijven werden vernield tijdens bombardementen. Toch gonsde het nog steeds van bedrijvigheid tijdens de bezetting. Het kanaal werd immers volop ingepast in de oorlogseconomie.
Kanaal

Redemptoristenklooster (Roeselare)
Het redemptoristenklooster was uniek in het bezette België. Het was het enige lazaret in door de Duitsers bezette gebieden waar geallieerde gewonden werden verzorgd door de redemptoristen, de zusters augustinessen en lokale dokters.
Klooster

Klein Seminarie (Roeselare)
Heel wat oud-leerlingen van het Klein-Seminarie vochten en sneuvelden in de loopgraven. Verschillende van hen waren actief in de Frontbeweging. Sommigen geloofden dat meestappen met de Duitsers ook meer Vlaamse rechten zou opleveren.
Seminarie

Stationsplein
Wuk meuhje verwachtn*? Op het Stationsplein brengen De Brouwmoaten met hun WUK BLOND+ en WUK BRÜN leven in de brouwerij. WUK BLOND+ is een goudblond bier met veel hop, pit en karakter. WUK BRÜN is een zwartbruin bier met gebrande aroma's van koffie en chocolade, een zoetige zweem van kandij met daar bovenop een fruitige toets. Hun derde telg WUK VIER is een blondje met een frisse hoppegeur en een laag alcoholgehalte van 4,4 vol % alc.
*Roeselaars dialect voor 'wat mag je verwachten'.
Foto-stopplaats

KOERS. Museum van de Wielersport
Van fietsen krijg je dorst. Daarom biedt KOERS. Museum van de Wielersport (wieler-)bieren aan. Je proeft in het KOERSkaffee onder andere bieren van Rodenbach, Triportuer en WUK. In het ruime gamma van BOMBrewery met vaste waarden en eenmalige brouwsels is er één constante: op het etikel prijkt een duilvse of hemelse tekening van de Roeselaarse striktekenaar Stef Selschotter. Trouwens, BOMBrwery is geen brouwerij, maar een moutbakkerij. Mout is een van de belangrijkste grondstoffen voor bier.
Decennialang huisde er naast KOERS een brouwerij. De familie Cauwe was generaties lang brouwer van vader op zoon. Hun tripel werd zelfs de Roeselaarse tripel genoemd. In de jaren 50 stopte de brouwerij.

Sterfhuis Albrecht Rodenbach
Voor de ontwikkeling van het stadsinbreidingsproject De Munt moesten enkele woningen in de Noordstraat gesloopt worden, waaronder oude bankgebouwen en de woning waar Albrecht Rodenbach op 23 juni 1880 overleed. Het verhaal wil dat Albrecht tijdens een boottocht op Dikkebusvijver in het water valt en zich onvoldoende laat verzorgen. Tijdens zijn studentenverblijf in Leuven raakt de koorts niet onder controle, waarna hij terugkeert naar zijn geboortestad om er op 24-jarige leeftijd aan tuberculose te overlijden.
Cultuur

Grafsteen familie Cauwe-Rodenbach
Dit is een grafmonument van de brouwersfamilie Cauwe. Na het overlijden van haar man François Cauwe in 1828 bestelde Anna Ghekiere deze grafsteen. Zij was toen de belangrijkste brouwster van de stad. De steen draagt ook haar naam en die van haar zoon René en schoondochter Pauline Rodenbach. Pauline was een tante van Albrecht. Haar tante was Regina Wauters, uitbaatster van Cauwes grootste concurrent, brouwerij Rodenbach.
TIP! Neem een kijkje op het informatiebord naast het grafmonument en kom meer te weten over de rijke geschiedenis van Brouwerij Cauwe.
Cultuur

Meest duurzame stadhuis
Vóór de bouw van dit nieuwe stadhuis waren de inwoners van Roeselare duidelijk over hun verwachtingen tijdens een grote inspraakronde.
“Het moest een toegankelijk en duurzaam huis mét groen worden. Bovendien moesten het historische stadhuis, het belfort en al het aanwezige erfgoed naadloos aansluiten op de nieuwbouw. Zo blijft het vernieuwde stadhuis een herkenbaar baken in het stadscentrum.”
Dat betekent:
Binnenkort opent het nieuwe stadhuis met de iconische ingang opnieuw op de Grote Markt.
Grote Markt 1, het nieuwe adres van het stadhuis.
De verouderde en energieslurpende gebouwen van het ‘oude’ stadhuis maken plaats voor een duurzaam en toegankelijk huis voor Roeselarenaars, bestuur en stadsmedewerkers.
Als onroerend erfgoedstad renoveerde Roeselare het historische stadhuis, belfort en waardevolle gevels in de Zuidstraat.
De stadhuissite was over de jaren heen een onoverzichtelijk kluwen van panden geworden. Die versnippering maakt in 2024 plaats voor een binnentuin.
Een nieuwbouw die naadloos aansluit met geschiedenis
9.000.000 Herinner je jou de verouderde gebouwen aan de Botermarkt en Zuidstraat? Na enkele decennia begonnen deze panden serieuze gebreken te vertonen: een erbarmelijke energiescore, slecht toegankelijk en ver verwijderd van de bouwnormen van vandaag. De panden, goed voor 9 miljoen kilo sloopafval, zijn circulair gesloopt.
100            De energieslurpende panden maken plaats voor een op en top duurzame nieuwbouw die perfect aansluit bij de historische monumenten. Het nieuwe stadhuis is gebouwd vanuit de idee dat het minstens 100 jaar kan meegaan.
11.800        De werf, zo’n 11.800 m2 groot, is begrensd door de Grote Markt, Botermarkt en de Zuidstraat. Daar legt men nu de laatste hand aan het nieuwe stadhuis.
1.700         In de nieuwbouw zit 1.700 vierkante meter glas. Reken daarbij nog het dak van het atrium. Dit is het grote glazen dak dat het oude stadhuis en belfort verbindt met de nieuwbouw.
135            In de nieuwe ondergrondse kelder komt een fietsenstalling voor 135 fietsen van medewerkers. De wanden van die kelder bevatten 2.500 m3 grout, een mengsel van water en cement.
100            Op de werf van de stadhuissite werken tussen de 50 à 100 mensen per dag, afhankelijk van het uitgevoerde werk. Het volledige bouwteam bestaat uit Stad Roeselare, b-architecten (architectuur en coördinatie van het ontwerpteam), Bressers Architecten (restauratie van het historische stadhuis en belfort) en Atelier Arne Deruyter (landschapsarchitect). Hoofdaannemer Bouw Maes nv bouwt en renoveert, met partners zoals EEG en Monument Group.
1.900         De groendaken en de binnentuin zullen ongeveer 1.900 vierkante meter innemen.
Het meest duurzame stadhuis van Vlaanderen
Dat betekent: slim ontwerpen, circulair slopen en bouwen en investeren in duurzame materialen en innovatieve technieken.
Door de verouderde en energieslurpende gebouwen te vervangen door een ecologische nieuwbouw dalen de energiekosten met 70 procent. Met de huidige energieprijzen is dat nodig. De jaarprijs voor de nutsvoorzieningen in de oude panden ging in 2022 gestegen zijn van 200.000 euro naar 700.000 euro.
Het stadhuis ligt mooi op koers naar het “excellent label” van BREEAM, een internationaal duurzaamheidskeurmerk.
Het nieuwe stadhuis spaart één miljoen liter drinkwater per jaar uit omdat het gebouw op een slimme manier regenwater recupereert voor sanitair en poetsen. Ook het groendak spaart water uit voor de tuin.
In de kelder zitten buffers die bij wateroverlast regen opvangen om de riolen te sparen. Deze buffertanks hebben een capaciteit van de regenwaterputten van 20 gezinnen.
Het nieuwe stadhuis gebruikt warmte uit Roeselare om te verwarmen én te koelen! Verwarmen gebeurt volledig door het Roeselaarse warmtenet (warmte die uit de verbrandingsoven van MIROM komt). Hiermee spaart het stadhuis een volledige stookcentrale uit. Door innovatieve technologie koelen we ook voor 80% met het warmtenet! De nieuwe aanleg van het warmtenet richting centrum zorgt voor een enorm groot potentieel om aan te sluiten in het centrum.
Wist je dat …
99,5 procent van de 9 miljoen kilo sloopafval een nieuwe bestemming kreeg? Dan hebben we het niet alleen over steenpuin, maar ook over lood, zink, kabels, staal, gipskarton die elders verwerkt worden.
het stadhuisproject in 2021 bekroond werd met de Belgian Construction Award voor het beste circulaire bouwproject van het jaar? Een erkenning voor de inspanningen op het vlak van recyclage en hergebruik van bouwstoffen, materialen en energie.
puin van de oude gebouwen met een boot werd afgevoerd, om daarna te hergebruiken?
meer dan 50 scholen en verenigingen meubels, radiatoren, en verlichtingselementen uit de gebouwen van het oude stadhuis haalden? Ook in gebouwen van Roeselare kregen spullen een tweede leven. Tl-verlichting in de klasjes van de basisschool De Octopus werd vervangen door gerecupereerde ledverlichting. Ook in het nieuwe stadhuis zal je bouwmaterialen (zoals leien) uit het oude gebouw terugvinden.
Stadhuis

Militair kerkhof
Op 19 oktober 1914 was Hooglede ingenomen door de Duitse militairen. Het gebied werd al snel een etappegebied. Hooglede werd voor de vele Duitse soldaten dan ook een laatste rustplaats. De begraafplaats in de Beverenstraat ontstond in 1917 toen de begraafplaats van Hooglede niet meer volstond voor het toegenomen aantal doden. Er ontstonden zo nieuwe begraafplaatsen, waaronder "Ehrenfriedhof Hooglede Ost" langs de Beverenstraat. Na de bevrijding door de Fransen zijn op het grondgebied Hooglede ongeveer 4100 Duitse militairen begraven.
Auteur: molenaar
Begraafplaats

West-Vlaanderen
West-Vlaanderen is de enige Belgische provincie die aan de kust gelegen is. Het westelijke en noordelijke deel van de provincie bestaat hoofdzakelijk uit de vlakke Polders, in het westen doorsneden door de rivier de IJzer, die in Nieuwpoort in de zee uitmondt. Het binnenland is minder vlak, en in het zuiden bevindt zich het West-Vlaams Heuvelland, met als hoogste top de Kemmelberg (156 m). Het zuidoosten van de provincie wordt doorsneden door de rivier de Leie, die verder naar Oost-Vlaanderen stroomt. In het uiterste zuidoosten wordt de provinciegrens door de Schelde gevormd.
Auteur: Fietsknooppunten in West-Vlaanderen
Provincie

Kasteel van Wijnendale
Het kasteel van Wijnendale is een waterburcht, gelegen in de bosrijke omgeving van het Wijnendalebos in het West-Vlaamse Houtland en het Brugse Ommeland, op 3 km van de stad Torhout. Het huidige kasteel is grotendeels een 19e-eeuwse reconstructie. Een deel van de noordelijke vleugel is 15e-eeuws. De oudste vleugel van het kasteel wordt bewoond door de eigenaren, de andere vleugel is als toeristisch museum publiek toegankelijk.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Hooglede
Hooglede is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt bijna 10.000 inwoners. Hooglede ligt centraal in de provincie, net ten noordwesten van de stad Roeselare. De plaatsnaam wordt in het West-Vlaams als Ooglé uitgesproken.Bij de archeologische opgravingen van 2016 werden in Hooglede 27 Romeinse houtskoolmeilers gevonden, wat wijst op een grootschalige productie. Hooglede werd in 847 voor het eerst vermeld, als Ledda. In 1218 was het Holedea . Dit had betrekking op de ligging van Hooglede, op een heuvelrug. In 899 werd het patronaatsrecht van de kerk van Hooglede door Karel de Eenvoudige geschonken aan de Sint-Amandsabdij te Saint-Amand-les-Eaux. In 1745 kwam het aan de Sint-Amandsproosdij te Kortrijk. De parochies van De Geite en van Sleihage splitsten zich af in respectievelijk 1898 en 1960.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Station Kortemark
Station Kortemark is een spoorwegstation langs spoorlijn 73 in de gemeente Kortemark. Er was ook een aansluiting naar de voormalige spoorlijn 63 .
Sinds 28 juni 2013 zijn de loketten van dit station gesloten en is het een stopplaats geworden. Voor de aankoop van allerlei vervoerbewijzen kan men bij voorkeur terecht aan de biljettenautomaat die ter beschikking staat, of via andere verkoopskanalen.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Sint-Amanduskerk
De Sint-Amanduskerk is de kerk van de parochie Sint-Amandus van het Belgische dorp Hooglede. De kerk telt een schat aan kunstwerken. Achteraan in de kerk bevindt zich de grafzerk van Victor van Dixmude, gestorven in 1511.
In de loop van de eeuwen heeft de kerk in Hooglede grondige veranderingen gekend. Alvorens er sprake was van een kerk, was er op die locatie een bedehuis aanwezig met een zadeldak . Omstreeks 1200 werd er op hetzelfde grondgebied een romaanse kerk gebouwd door de monniken van de Sint-Amandusabdij van Doornik.
Kerk

Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale
De Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale is al sinds de 15de eeuw een bedevaartsoord en gedachteniskapel voor de familie Matthieu. Er bestaan verschillende legendes rond het ontstaan van de kapel. Maar één ding is zeker, de kapel is omringd door cultuurschatten. Het staat vlak naast het Kasteel van Wijnendale. Een middagje vrij maken om te vertoeven in het charmante dorpje Wijnendale, is dan ook een must!
Kapel

Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8.200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. In het nieuw onthaalpaviljoen vind je meer uitleg over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WOI-sites in Hooglede. Extra info: Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk.

Brouwerij Rodenbach
In het West-Vlaamse Roeselare stichtte de familie Rodenbach in 1836 de brouwerij. Rodenbach staat vooral bekend voor zijn Vlaams roodbruin bier, een erkend streekproduct waarvan het recept al uit de middeleeuwen dateert en dat alleen in Zuid-West-Vlaanderen gebrouwen wordt. Nu zijn we het gewoon bier altijd koud te drinken, maar de licht zurige smaak van het roodbruine bier kwam ook tot zijn recht in een tijd dat er geen koeling bestond. Bovendien zorgde de zuurtegraad ervoor dat het bier minder makkelijk bedierf. Het brouwproces is nog altijd volledig artisanaal. Vanaf de straat kan je nog twee opmerkelijke en beschermde gebouwen zien: aan het ene hek heb je een uitzicht op de moutast, aan het andere hek op het sierlijke poortgebouwtje van de oude mouterij. Tijdens een bezoek van 2 uur ontdekken groepen vanaf 15 personen wat de Rodenbach-bieren speciaal en uniek maakt.
Brouwerij

Sint-Michielskerk
De Sint-Michielskerk in Ichtegem bewaart enkele pareltjes van pronkstukken. Je vindt er o.a. het Van Peterghemorgel uit 1767 en een hergebruikte communiebank. Deze kerk opent vaak met plezier zijn deuren voor bezoekers. Zo ben je er elke voormiddag welkom, behalve op maan-en zaterdag.

Brouwerij Strubbe
In 1830 verliet Carolus Strubbe Tielt om in Ichtegem zijn geluk te beproeven. Hij werd er prompt boer en brouwer. ’s Zomers werkte hij op het veld, ’s winters stond hij op de moutvloer en aan de roerkuip. Vandaag, zeven generaties later, staan de Strubbes nog altijd stevig aan het roer van hun brouwerij. Maar liefst 14 bieren zagen hier het licht. Van het zachte witbier Vlaskop over het amberkleurige hoge gistingsbier Dikke Mathilde tot en met Wittoen, gearomatiseerd met gruut, de middeleeuwse voorloper van hoppe. Uiteraard bleek Ichtegem al snel te klein. Vandaag kun je ook een Strubbetelg nuttigen in Japan, Amerika of zelfs Rusland. Bier dat smaakt naar succes dus! Op aanvraag zijn ook begeleide bezoeken doorheen de brouwerij mogelijk.
Eet en drinkgelegenheid

Sint-Michielskerk
Omdat onze Heer van Roeselare, Adolf van Kleef-Ravenstein, in opstand kwam tegen Maximiliaan van Oostenrijk staken huursoldaten de Sint-Michielskerk in 1488 in brand. Enkele jaren later verrees een nieuwe kerk in laatgotische stijl met een spitse toren van 91 hoog. Een storm vernielde in 1735 de scherpe spits van de stoere westtoren. Tussen 1742 en 1757 kreeg de toren zijn huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hier vind je de stadsbeiaard en verder bevindt zich in de toren ook het klokkentorenmuseum.

De Grijspeerdmolen
De "Grijspeerdmolen" met een 1771 gedateerde standaard. In 1920 vanuit Westkapelle naar de Grijspeerdstraat overgebracht, alwaar de vorige molen in 1914 uitbrandde, de molensite in Grijspeerdstraat bestond reeds in 1550. In 1980-82 overgeplaatst naar de huidige locatie, waarbij de molen grondig vernieuwd wordt, onder meer met weglating van de kombuis, maar met behoud van standaard en bovenas.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Windmolen (Oud)

Buytenshuys
Rustig en gezellig gastenverblijf in hartje West-Vlaanderen, waar zowel toeristen als zakenlui zich onmiddellijk thuisvolen.
Gerenoveerde hoeve in een landelijke omgeving op een steenworp van het centrum. Met de centrale ligging, een ideale uitvalsbasis voor verkenning van zowel de Leistreek, het Brugse Ommeland als de Westhoek.
Directe aansluiting op het fietsroutenetwerk via fiets- en wandelpad, dat tevens deel uitmaakt van de mountainbikeroute WK 2007
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hotel

Karel Van Wijnendaele
Karel Van Wijnendaele was een echte duizendpoot. Hij was journalist, maar ook auteur, ploegleider, wedstrijdorganisator en manager. En bovenal: hij heeft zwaar zijn stempel gedrukt op de Belgische wielergeschiedenis. In 1913 wordt Van Wijnendaele hoofdredacteur van de fonkelnieuwe krant ‘Sportwereld’. Om de verkoop van de krant te promoten organiseert Karel (ook ‘Koarle’ genoemd) op 25 mei 1913 de allereerste Ronde van Vlaanderen en besmet op die manier Vlaanderen met het wielervirus. Op de foto zie je Karel Van Wijnendaele, alias Mac Bolle, die poseert te midden van zijn Flandriens. Foto: Collectie WieMu Roeselare.
Gebeurtenis

Klein Seminarie
Het Klein Seminarie, een van de oudste colleges van België, opende op deze plek in 1806 de deuren. Tijdens de oorlog deden de gebouwen dienst als Duits lazaret.
Seminarie

De Engel
Dankzij zijn tientallen beroepsrenners kreeg Ichtegem een heuse Flandrienstempel. In de eeuwenoude staminee De Engel worden de vele roemrijke Flandrienverhalen nog steeds sappig verder verteld. Dit was de thuishaven van Jules Vanhevel, de vroegere 'aas der azen'. Zijn schoonbroer, die aanvankelijk het café-restaurant uitbaatte, verzamelde alles over de Flandrien en die unieke collectie staat vandaag nog steeds uitgestald. Sinds 33 jaar staat Rosa Maeckelbergh, het nichtje en petekind van Jules Vanhevel hier aan het roer.
Restaurant

Wijnendalebos
Het Wijnendalebos is een heel oud bosgebied dat in de Middeleeuwen duizenden hectaren groot moet geweest zijn. Het huidige gebied is ongeveer 180 hectare groot De helft is toegankelijk voor het publiek, de andere helft dient voor wetenschappelijk onderzoek. Het Wijnendalebos betreed je langs het betonnen Fonteinpad. Dit pad laat je onder meer kennismaken met de Onze-Lieve-Vrouw kapel, waarover tal van legendes bestaan. Enkele stappen verder vind je de authentieke ijskelder van het domein.
Bos

Grijspeerdmolen
De houten staakmolen is afkomstig uit Westkapelle waar hij in 1771 werd gebouwd. Hij werd in 1920 afgebroken en naar Gits gebracht. In de jaren 80 wordt hij nabij het Dienstencentrum GID(t)S opgebouwd. In 2013 kreeg hij van Molenforum Vlaanderen vzw het kenteken ‘Actieve Molen’. De molen draait geregeld tijdens het weekend en is op afspraak te bezoeken.
Auteur: Joris Broché
Molen

Sint-Bartholomeuskerk
Parochiekerk toegewijd aan Sint-Bartholomeus. Zuid georiënteerde wederopbouwkerk van 1923-1925. Tegen de kerkmuren zijn vier graftekens van voormalige pastoors bewaard, dit is een restant van het vooroorlogse kerkhof. Eveneens oorlogsgedenkteken voor de burgerlijke en militaire slachtoffers van beide Wereldoorlogen. Gedeeltelijk omgeven door parkaanleg met waterpartij, afgezet door leilindes, toegangspad geaccentueerd door lange zitbank en leilindes. Aanleg van omgeving in 2004 naar ontwerp van ingenieursbureau Ch. Lobelle (Sint-Andries, Brugge).
Geschiedenis van de kerk
Blijkens het cartularium van de abdij van Ename bevindt zich nog voor 1085 een bidplaats te Kortemark. In dat jaar krijgt de abdij van Ename het proosdijschap over de kerken van Handzame en Kortemark. In 1286 verblijven meerdere kloosterlingen van Ename ter plaatse. Bij de beeldenstorm in 1566, wordt de kerk voor de eerste maal vernield, enkel de muren blijven overeind. De kerk wordt heropgebouwd en in 1571 komt de bisschop van Brugge vijf altaren wijden te Kortemark: het hoofdaltaar gewijd aan de Heilige Drievuldigheid, de andere altaren aan Onze-Lieve-Vrouw, de Heilige Moeder Anna, Sint-Sebastiaan en de Heilige Blasius. Omstreeks 1580 wordt de kerk opnieuw verwoest door de Geuzen.
Circa 1610 start de heropbouw waarbij gele platte baksteen uit de IJzerstreek wordt gebruikt. De oude - mogelijk 15de-eeuwse - vieringtoren in witte steen, de "peperschudder" genoemd, blijft hierbij bewaard. Financiële problemen vertragen de reconstructie. In 1642 worden twee altaren gewijd, het hoofdaltaar toegewijd aan de Heilige Bartholomeus (de huidige patroonheilige van de kerk), het andere altaar aan Onze-Lieve-Vrouw.
Hoogstwaarschijnlijk lag het derde koor toen nog in puin. De kerk is pas circa 1650 volledig afgewerkt. In 1797 (Franse periode) wordt de kerk tijdelijk gesloten, daar de pastoor de eed aan de Republiek niet wou afleggen. De kerk heeft veel te lijden van plunderende soldaten en raakt in verval.
In 1847 wordt een muur rond het kerkhof gebouwd. In 1848-1849 wordt de kerk iets westelijker heropgebouwd naar ontwerp van bouwmeester en provinciearchitect Pierre Buyck (Brugge, 1805-1877). Hierbij wordt de oorspronkelijke vieringtoren behouden, maar nu als westtoren. In 1854-1859 wordt de sacristie uitgebreid door dezelfde architect. In 1877-1880 wordt de toren hersteld en geconsolideerd naar ontwerp van architect A. Verbeke (zie archief Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen).
Tijdens de Eerste Wereldoorlog worden de 18de-eeuwse preekstoel en een barok schilderij uit het hoofdaltaar in veiligheid gebracht in de toren van de Sint-Pietersbandenkerk te Torhout. Bij de dynamitering van deze toren in 1918 gaan deze kunstwerken verloren. In 1917 wordt de Kortemarkse kerktoren tot ontploffing gebracht, waardoor ook de rest van de kerk gedeeltelijk vernield wordt. Op het einde van de Eerste Wereldoorlog ligt de Sint-Bartholomeuskerk volledig in puin, enkel een stuk van de scheibogenarcade en een aantal muurgedeeltes staan nog overeind.
In 1923-1925 wordt een neogotische hallenkerk met drie beuken en een 52 meter hoge toren naar ontwerp van bouwmeester Thierry Nolf (Torhout) opgetrokken. De kerk wordt niet op de oude locatie gebouwd, maar iets meer noordwaarts. Hiervoor zijn twee redenen: enerzijds maakt de nieuwe locatie een grotere kerk mogelijk en anderzijds stond de oude kerk op opgevoerde aarde waardoor het oude kerkgebouw reeds vóór de oorlog grote scheuren vertoonde. De nieuwe kerk toont ook geen enkele gelijkenis met de vooroorlogse kerk. In 1925 worden de glasramen geplaatst door het Gentse huis Coppejans. Een houten kruisbeeld dat vóór de Eerste Wereldoorlog aan de buitenmuur van de kerk onder een afdakje hing, wordt tijdens de oorlog in veiligheid gebracht en hangt sinds 1999 in de kerk.
Er wordt een nieuwe begraafplaats aangelegd in de Torhoutstraat. Het oude kerkhof rond de kerk (voor restanten, zie Markt zonder nummer) blijft gedurende tien jaar verwaarloosd liggen, dit vanwege problemen met de onteigening. De grillage op bakstenen sokkels van het vooroorlogse kerkhof is na de oorlog gedeeltelijk herbruikt rond de pastorie.
Beschrijving van de kerk
De plattegrond ontvouwt: driebeukige hallenkerk van zeven traveeën en acht traveeën voor middenbeuk, met dubbele transeptarmen en driezijdige apsidiale uitbouw. Zijbeuken met vlakke afsluiting. De vierkante toren onder zeszijdige torenspits bevindt zich op een onconventionele plaats, namelijk in de noordelijke oksel van de middenbeuk en de westelijke zijbeuk. Vijfzijdig volume in noordelijke oksel tussen middenbeuk en oostelijke zijbeuk fungeert als doopkapel. Ter hoogte van de noordelijke travee van de zijbeuken, een licht uitspringend, rechthoekig inkomportaaltje. De noordelijke travee van de middenbeuk is uitgewerkt als inkomportaal. Ten zuiden van de westelijke zijbeuk een rechthoekige sacristie van vier traveeën.
Materialen. Het gebruik van verschillende steensoorten (gekleurde baksteen, blauwe hardsteen voor de friezen, doorlopende waterlijsten, vensterdorpels, aanzet van de verdiepingen) accentueert het neogotische opzet. Gebruik van Euvillesteen en blauwe hardsteen voor ornamentiek, dekstenen, druiplijsten, cordonlijsten. Natuurleien voor dakbedekking.
Exterieur
Driebeukig schip en dubbel transept onder zadeldaken. Noordgevel van middenbeuk bestaande uit een puntgevel met schouderstukken en op de hoeken haakse, verjongende steunberen, spitsbogige deuropening onder druiplijst, drie spitsboogvensters. Noordgevel van westelijke zijbeuk met spitsbogig drielichtvenster. Zijgevels geritmeerd door spitsbogige drielichtvensters onder druiplijst, cordonlijst en verjongende steunberen. Ter hoogte van de noordelijke travee, telkens een inkomportaal met puntgevel voorzien van schouderstukken, een spitsbogige deuropening onder een oculus met drielobbig maaswerk. Oost- en westgevels van transeptarmen opgevat als puntgevels met schouderstukken en schuingeplaatste, verjongende steunberen, opengewerkt door twee spitsbogige tweelichtvensters en een ronde oculus met drielobbig maaswerk onder druiplijst.
Vierkante torenromp met drie horizontale geledingen: de gelijkvloerse verdieping met telkens een rechthoekige vensteropening onder latei en spitsbogige ontlastingsboog, de tweede geleding met gekoppelde spitsbogige blindnissen waarin eenvoudig maaswerk, de derde geleding met aan elke zijde twee spitsbogige galmgaten onder blauwhardstenen druiplijst. Elke geleding wordt geaccentueerd door brede doorlopende cordonlijsten, bovenaan een doorlopende spitsbogige baksteenfries. Verjongende, haaks op elkaar geplaatste steunberen op de hoeken.
Vijfzijdige doopkapel onder half tentdak met verjongende steunberen op de hoeken, twee spitsboogvensters en dubbele cordonlijst.
Apsis met verjongende steunberen op de hoeken, spitsbogige drielichtvensters, doorlopende cordonlijst.
Sacristie onder zadeldak, zijgevels uitgewerkt als puntgevels met schouderstukken. Op de hoeken schuingeplaatste verjongende steunberen. Rechthoekige vensteropeningen met middenstijl onder korfbogige ontlastingsboogjes, gevat in een spitsboognis. Houten ramen met glas-in-loodinvulling, dievenstaven. Doorlopende cordonlijst.
Interieur
Bepleisterde en witgeschilderde wanden met bakstenen venster- en deuromlijstingen, scheibogen en spitsbogige fries. Houten spitstongewelf met gepolychromeerde (rood en blauw) ribben en trekbalken. Blauwhardstenen zuilen met knoppenkapiteel op achthoekig basement. Ter hoogte van viering, hogere bundelpijlers. Zwarte natuurstenen tegels en kleinere cementtegels ter hoogte van zijkoren.
Inkomportaal met onbepleisterde wanden onder geprofileerde balkenroostering, witte en zwarte natuurstenen tegels in dambordpatroon, korfbogige deuropening naar toren.
Gelijkvloerse torenverdieping met terracottategelvloer, troggewelfjes en bakstenen wanden. Doksaal met houten balustrade.
Sacristie met bepleisterde wanden, witte en zwarte tegels in dambordpatroon en eenvoudige zwartmarmeren schouw. Deuren in pitchpine met briefpanelen.
Gebrandschilderde glas-in-loodramen gesigneerd "HENDRIK COPPEJANS/ GENT 1925". Voorstelling van verschillende heiligen, en Bijbelse taferelen in de traditionele academiestijl.
Mobilair
Preekstoel van circa 1920 met op de kuip symbolen van de Evangelisten, onder meer Heilige Marcus en Christus Leraar. Het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Edewalle (Onze-Lieve-Vrouw van Troost met Kind), gevat in een stralenkrans, dateert van circa 1500 en is afkomstig uit het gehucht "Edewalle" (zie Pastoor D. Vanhautestraat). Circa 1817 is het beeldje aan de kerk geschonken door de familie Gilles de Pelichy (erfgenamen van Huerne). Bij de bouw van een kapel op Edewalle in 1869-1871 keert het beeldje terug naar dat gehucht. Sinds de wederopbouwperiode van de jaren 1920 bevindt het beeldje zich opnieuw in de kerk van Kortemark.
Beeld van Jezus aan het kruis circa 1930. Vergulde buste van de Heilige Bartholomeus, patroonheilige van de kerk, in een sierlijk houten kastje links van het altaar. Deze buste is in 1954 geschonken door afgevaardigden van het 10de Linieregiment, ter herdenking van de bevrijding van Kortemark in 1918.
In 1848 is een orgel gebouwd door Ch.-L. Van Houtte (Waregem). In 1898 wordt een omvangrijk werk uitgevoerd door Fr. Joris (Ronse), ofwel een nieuwbouw ofwel een herbouw van het Van Houtte-orgel. Dit instrument wordt vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de wederopbouw van de kerk wordt een nieuw(?) orgel geplaatst. Het huidige instrument door de firma Jos. Loncke & Zonen (Esen, Diksmuide) dateert van 1963. Het is mogelijk dat er een kleine hoeveelheid materiaal uit het orgel van circa 1925 gerecupereerd werd voor dit nieuwe orgel.
Inventarisatie van Relicten uit de Eerste Wereldoorlog in de Westhoek (Provincie West-Vlaanderen, "Oorlog en Vrede in de Westhoek", en Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Afdeling Monumenten en Landschappen, 2002-2006).
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Documentatiecentrum, Kaarten en plattegronden K.C.M.L., nummer 387.
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Archief orgelinventarisatie.
Informatie Dhr. Marcel Werbrouck.
JACOBS M., Zij, die vielen als helden... Inventaris van de oorlogsgedenktekens van de twee wereldoorlogen in West-Vlaanderen, Deel 2, Brugge, 1996, p. 191.
Mijn dorp in het Krekedal. Handzame-Kortemark-Werken-Zarren, Kortemark-Handzame, 1978, s.p. (iconografie)
NOTEBAERT A., NEUMANN C. e.a., Inventaris van het archief van de Dienst der Verwoeste Gewesten, Algemeen Rijksarchief, Brussel, 1986.
ROOSE B., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provinie West-Vlaanderen (3de afdeling) 1817-1879, Brussel, 2001, p. 243-244.
ROOSE-MEIER B., VERSCHRAEGEN H., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Kanton Torhout, Ministerie van Nederlandse Cultuur Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium, Brussel, 1976, p. 24.
STEVENS M., Archiefbeelden Kortemark, Brussel, 2000, p. 17, 20, 31, 47, 50, 62 (iconografie).
VERHAEGHE M., Uit het verleden van Kortemark, Brugge, 1953, p. 138-154.
WERBROUCK M., De parochie Kortemark van het prille begin tot aan de eerste wereldoorlog. Haar kerk, haar priesters en haar gelovigen, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1992 p. 171-203.
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel I 1914-1916, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1999, p. 8 (iconografie).
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel II 1917-1920, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 2000, p. 19, 21, 26, 39 (iconografie).
www.westhoek.be
Bron   : BAERT S. & VANNESTE P. in samenwerking met CREYF S., DEVOOGHT K., GHERARDTS F. & MOEYKENS S. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Kortemark, Deel I: Deelgemeenten Kortemark en Handzame, Deel II: Deelgemeenten Werken en Zarren, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL40, onuitgegeven werkdocumenten.
Auteurs :  Vanneste, Pol; Baert, Sofie
Datum : 2008
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed
Auteur: Joris Broché

Bron Fonteinbeek - Torhout
De Fonteinbeek ontspringt hier.
Alhoewel het geweten is dat in het Wijnendalebos visvijvers werden aangelegd kunnen we aannemen dat deze vijver is aangelegd als reservoir voor de bron van de Fonteinbeek, de Roopijpfontein.
De Swal is een natte Koekelaarse meers. Door zijn ligging komt er heel wat water van af, maar ook het water dat insijpelt zoekt zijn weg horizontaal naar buiten doordat het op een ondoordringbare kleilaag stoot. Gevolg: 7 bronnen, waarvan de Roopîjpfontein er één is.
Auteur: Willem Vandenameele
Bron

Bronhuis Roopijpfontein - Torhout
Dit is de "Roopijpfontein" met bronhuisje of  "'t Torentje" aan de rand van het Wijnendalebos.
Het ontstaan van de "Roopijpbron" wordt verklaard door het hellingswater. Dit verschijnsel houdt verband met de plateauvorm, meer bepaald met het "Plateau van Wijnendale", dat hier een hoogte van 45 meter bereikt. De ondoordringbare kleilaag of kleiig gesteente - een kleilaag van tertiaire oorsprong - verhindert dat het grondwater diep doordringt.
Door de grote watervoorraad onder het plateau zijn er zeven bronputten op de zuidelijke helling van het "Plateau van Wijnendale", die de oorsprong zijn van een aantal beken.
De vroegste geschiedenis van de Roopijpfontein houdt verband met de oorsprong van de Onze-Lieve-Vrouwkapel aan het Fonteinepad. Eén van de hypotheses is dat deze kapel zou zijn opgericht uit dank voor het ontdekken van een bron tijdens een zeer droge zomer, dit onder het bewind van graaf Boudewijn Hapken (1111-1129). Verdergaand op deze hypothese is het dan mogelijk dat het bronwater via een aarden buis naar het kasteel van Wijnendale werd afgeleid.
De benamingen "Roopype" en "Roopypfontein" verwijzen naar het "Roodeland" of "Roodestich".
Volgens literatuur zou het bronhuisje samen met een waterreservoir en een distributiebekken in 1884 gebouwd zijn om het water van de oude bron in de hoger gelegen weide op te vangen. Tijdens de oorlog plaatsen de Duitsers er een pomp om de troepen vlugger met water te bevoorraden; het verzamelbekken met beide spuwers wordt hierbij met een houten bekisting ontoegankelijk gemaakt.
Auteur: Willem Vandenameele
Bron

Kapel Zuster Clarastraat - Torhout
De kapel werd gebouwd in 1954 en bestaat uit witgeschilderde baksteen.
In deze bidplaats, gewijd aan Onze Lieve Vrouw der armen, staan enkele banken achter een ijzeren hekken. Buiten is er ook een stenen zitplaats.
Ze is gelegen aan de zuster Clarastraat. Zuster Clara (Ichtegem, 1870-1932), was actief op het gehucht en de school van "De Reiger". Er waren heel wat seizoensarbeiders en Fransmans.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Single track Makeveldbeek
Deze single track langs de Makeveldbeek in Torhout is een veel gebruikt weggetje in Torhout.
Mountainbike routes en wandelroutes maken er gretig gebruik van. Het is gelegen in een ondiep dal, temidden de natuur met velden en knotwilgen. Het pas is zeer smal (20 cm), er is geen uitwijkmogelijkheid en door de aanwezigheid van de Makeveldbeek is en stuurfout op de fiets steeds fataal.
Weg

New file 1